เตตะวันกลับมาที่ห้องของเขาที่อยู่บนร้านสัก ร้านสักนี้เขารวมหุ้นกับกลุ่มเพื่อนเพื่อเปิด ไม่ใช่ร้านเขาคนเดียว เขาไม่ได้มีเงินมากมายขนาดนั้น เขาขอเช่าห้องด้านบนร้านเป็นห้องพักเพราะมันประหยัดดี
"หึ"เขาหยิบเสื้อช็อปเปื้อนๆขึ้นมาดู เสื้อช็อปนี้รันรานาใช้คลุมขาเธอตอนที่กำลังซ้อนรถเขา เขาควรซักมันดีไหม
"ไว้ก่อนละกัน"เขาโยนเสื้อคลุมขึ้นบนเตียงและทิ้งตัวลงนอนตาม เตตะวันคิดทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้น เขาเจอเธอโดยบังเอิญ และเธอก็ช่วยเขาโดยบังเอิญ ตอนนี้จะจากกันโดยบังเอิญได้ไหมวะ? เขาไม่คิดจะมีเมียก็ใช่ว่าเขาไม่หวั่นไหวกับเธอเลย เขาจะทำอย่างไรดี ยิ่งเจออาจจะยิ่งถลำลึกเข้าไปใหญ่ หากคู่อริเขารู้รันรานาจะซวยไปด้วย เขารักเธอไม่ได้
เตตะวันหยิบกีตาร์ตัวโปรดของเขามาบรรเลงเพลงเศร้าเพลงนึงตามอารมณ์ของเขาตอนนี้ เขาไม่รู้จะทำอย่างไรนอกจากระบายความรู้สึกออกมาผ่านเสียงเพลง เขาเป็นคนพูดไม่ค่อยเก่งและไม่ค่อยพูดอะไรแ
