แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟหัวเตียงส่องกระทบร่างสองร่างที่กำลังนัวเนียกันอยู่บนเตียงกว้าง
หลังจากกลับมาจากโรงพยาบาลและทานมื้อค่ำฉลอง โชติบดินทร์ก็ไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปเปล่าประโยชน์ เขาอุ้มแก้มใสเข้ามาในห้องนอนทันที โดยอ้างว่าจะช่วยนวดบริหารขาให้
“อื้อ... พี่โชติ... ตรงนั้น... จั๊กจี้...”
แก้มใสหัวเราะร่าเมื่อจมูกโด่งซุกไซ้ไล่ต้อนที่ซอกคอขาวผ่อง มือหนาลูบไล้ไปตามเรียวขาข้างขวาที่เพิ่งเป็นอิสระจากเกราะปูน สัมผัสอุ่นร้อนจากฝ่ามือที่นวดคลึงกล้ามเนื้อตึงเครียดทำให้เธอผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก
“ขาหายดีแล้ว... สวยเหมือนเดิมแล้ว” โชติบดินทร์กระซิบเสียงพร่า พรมจูบไปตามท่อนขาเรียว ไล่ขึ้นมาเรื่อยๆ จนถึงต้นขาด้านใน “คราวนี้ก็... ทำอะไรสะดวกขึ้นเยอะเลยใช่ไหม”
คำถามแฝงความนัยทำเอาแก้มใสหน้าแดงก่ำ เธอมองตาเขาที่หวานเชื่อมและเต็มไปด้วยความต้องการปิดไม่มิด
“คนลามก... คิดแต่เรื่องแบบนี้นะ” เธอแกล้งว่า แต่แขน
