โชติบดินทร์ยังคงคร่อมทับร่างบางที่อ่อนระทวยอยู่ใต้ร่าง เขาปรนเปรอเธอด้วยจังหวะรักที่เนิบนาบแต่กินลึกถึงขั้วหัวใจ ตามคำเรียกร้องของคนใต้ร่าง
“อื้อ... แบบนี้แหละ... ช้าๆ...”
แก้มใสครางเสียงหวาน พริ้มตาหลับลงเพื่อซึมซับความรู้สึกคับแน่นที่เคลื่อนตัวเข้าออกอย่างอ้อยอิ่ง มือเรียวขยุ้มผมดกหนาของเขาเบาๆ
“แก้มชอบ... พี่โชติ... แก้มเสียวตรงนั้นอ่ะ... อร๊ายยย!”
เธอร้องเสียงหลงเมื่อจู่ๆ โชติบดินทร์ก็ถอนแก่นกายที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำรักออกมาจน หลุด
ความว่างเปล่าที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้แก้มใสรู้สึกโหวงเหวง แต่เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา ความรู้สึกนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยความเสียวสะท้านจนขนลุกชัน
โชติบดินทร์ใช้ส่วนหัวหยักบานที่แดงก่ำ ถูไถ ไปตามรอยแยกที่เปียกเยิ้ม เขาบดคลึงปลายยอดเข้ากับเม็ดเสียว ลากไล้ขึ้นลงผ่านกลีบเนื้อนุ่มที่บวมเป่ง
“ซี๊ดดดด... พี่ขา... อย่าแกล้งซี่... อูยยย... มันเสียว...”
แก้มใสสูดปากเสีย
