“อื้อ... เดี๋ยว... พี่โชติ...”
แก้มใสพยายามจะประท้วงเมื่อริมฝีปากอุ่นจัดบดขยี้ลงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่เปิดช่องว่างให้เธอได้หายใจหายคอ แต่เสียงของเธอก็ถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อโชติบดินทร์สอดลิ้นร้อนๆ เข้ามาควานหาความหวานอย่างตะกละตะกลาม
“จะเดี๋ยวอะไร...” เขาถอนริมฝีปากออกมานิดเดียวแค่พอให้พูดได้ เสียงแหบพร่าชิดมุมปากเธอ “ไหนเมื่อกี้ปากเก่ง... ทีนี้ทำไมตัวสั่น”
“ก็พี่... อื้อ! พี่จูบแรง...”
“แรงเหรอ? นี่พี่ยังไม่ได้เริ่มด้วยซ้ำ”
เขาไม่รอให้เธอเถียงต่อ ก้มลงงับริมฝีปากล่างของเธอเบาๆ แล้วดูดดึงอย่างมันเขี้ยว ลิ้นร้อนตวัดเลียไปทั่วโพรงปาก
“อ้าปาก... แก้ม... พี่บอกให้อ้าปากกว้างๆ” เขาออกคำสั่งเสียงกระเส่า
“อึก... อื้อ!...”
แก้มใสยอมทำตามอย่างว่าง่าย ลิ้นของเขาเกี่ยวรัดลิ้นเธอจนหัวหมุน รสชาติของเขามันเถื่อนแต่มันหวาน... หวานจนเข่าอ่อน
“ดี... แบบนั้นแหละเด็กดี...” โชติบดินทร์ครางฮือในลำคออย่า
