can kırıkları

Gecenin sesi

Şefika'nın anlatımı.

Her gece birer birer söner yıldızlar. Sönen umutlar gibi.. Yarım kalan hayaller gibi.. Umudunu yitirmiş ruhlar gibi.. Sona yaklaşmış hayatlar gibi.

Aldığı her yara ruhundan bir parçayı geride bırakır. Kalkar ayağa, ama geride bıraktıklarını unutmayarak. Attığı her adımda ayağına dolanan bir pranga gibi takip eder bıraktığı ruhu.

Unutur insan bir süre sonra hangi parçalarını bıraktığını. Yaraları unutur, ama izlerini asla unutmaz. Neden mi? Bağlanan kabuk en ufak bir zedede yaradan oluk oluk kan akar.

Koskoca bir dünyanın içinde kaybolan bir ruh... Ne eksik, ne fazla. Hergün birer parça daha kayboluyor ruhumdan.

Arabaya bindiğimizden beri sessizlik hüküm sürüyordu. Beynimin içindeki sesleri susturmak için radyodan şarkı açtım. Arabanın içinde yayılan sesle gülümsed