เช้าวันรุ่งขึ้น ก่อนที่ฉันจะแต่งตัวเตรียมออกงานกับพี่บอส เขาได้ส่งข้อความมาว่าจะให้ลูกน้องนำชุดมาให้เปลี่ยน เพราะต้องแต่งตัวให้สมกับเป็นเลขาเพื่อเข้าพบเจ้าของโรงแรม ดังนั้นรอบนี้จะพลาดไม่ได้
ทว่า...เมื่อผู้ติดตามของเขานำชุดมาส่งให้ฉัน และลองสวมชุดนั้นยืนส่องกระจกดู มันทำให้ฉันแปลกใจ
‘พี่บอสเลือกชุดเองจริงปะเนี่ย ทำไมชุดที่เขาเลือกถึงได้พอดีตัวขนาดนั้น ไม่ได้ดูรัดจนแน่นเห็นทรวงทรงชัด แต่ก็ไม่ได้หลวมเหมือนยัยเพิ้งสุดเฉิ่ม แต่ถึงอย่างนั้นมันก็พอดึงดูดสายตาใครได้จริง ๆ นะ เพราะหุ่นฉันมันค่อนข้างจะได้มาเยอะกว่าใคร
“ฉันต้องใส่มันจริง ๆ สินะ เฮ้อ...รอบนี้คงเลี่ยงไม่ได้มูลค่างานสูงมากขนาดนี้ การแต่งตัวให้เกียรติสถานที่ระดับพันล้านจึงจำเป็นต้องทำ แม้จะไม่อยากใส่ก็ตาม”
ฉันแต่งตัวที่ได้รับ แต่งหน้าอ่อน ๆ รวบผมตึงให้เรียบร้อย และไม่ลืมที่จะพลางใบหน้าด้วยแว่นหนาเตอะเหมือนเคย
ฉันลงมายืนรอพี่บอสที่ล
