ฉันเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ ขยี้ตาตื่นมาอีกทีพบว่ายังนอนอยู่ในรถ ทว่า...คนขับอย่างพี่บอสกลับไม่ได้นั่งอยู่ด้วย
“พี่บอสไปไหนกัน แล้วที่นี่มันที่ไหน ทำไมมีแต่...ป่า” ฉันนั่งนิ่งคิดอยู่นาน แต่จะให้นั่งอยู่ในรถโหวง ๆ แบบนี้ก็รู้สึกไม่สบายใจนัก
เมื่อลงออกมาจากรถ สัมผัสแรกที่ได้รับคือ อากาศบริสุทธิ์ สูดอากาศหายใจได้เต็มปอดชนิดที่ว่าไม่สามารถหาได้จากตัวเมือง พร้อมเหล่าเสียงนกร้องจิ๊บจิ๊บที่ทำให้รู้สึกสมองโล่งอย่างบอกไม่ถูก
‘แล้วพี่เขาไปไหนกัน…’
ฉันลองเดินไปรอบ ๆ คอยชะเง้อมองว่าพี่เขาอยู่ไหน จนกระทั่งพบบ้านไม้หลังหนึ่งตั้งอยู่ริมธารน้ำเล็ก ๆ ที่ไหลผ่าน
“คุณบอสอยู่ไหนคะ” ฉันตะโกนเรียกในขณะที่เดินสำรวจไปพร้อม ๆ กัน จนพบพี่บอสที่กำลังหลับบนเก้าอี้ไม้โยกหน้าบ้านไม้หลังเล็ก
“คุณบอส...คุณมานอนทำไมตรงนี้คะ”
“ผมอยากพักผ่อน” เขาตอบกลับฉันโดยไม่ลืมตา ‘อยากพักผ่อนงั้นเหรอ แล้วจะพาฉันมาด้วยทำไม’
“เดี๋
