ฉันค่อย ๆ ขยับให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อหนีกลับห้อง ทว่าเพียงก้าวขาออกจากเตียงได้ข้างเดียวเท่านั้น เสียงงัวเงียของคนที่นอนอยู่ก็พูดขึ้นตามหลังทำให้ฉันหยุดการเคลื่อนไหวทันที
“จะไปไหน” เสียงทุ้มแหบพูดขึ้นเพราะเพิ่งตื่นนอน
“กลับห้องค่ะ” ฉันตอบไม่แม้แต่จะหันหลังกลับ พร้อมทำท่าทีจะลุกต่อ
“ใครบอกให้พายกลับ...” ฉันกำลังจะหันไปพูดกับเขา ทว่ามือหนากลับโอบรั้งเอวคอดกิ่วฉันดึงเข้าหาร่างเปลือยของเขาอีกครา ตอนนี้ฉันกลับไปนอนเนื้อแนบเนื้อกับเขาอีกแล้ว
ฉันไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าไปสบตาพี่บอส จึงได้แต่ก้มหน้า แนบไปกับอกแกร่งเขาแบบนั้น เอาจริงมีคำถามมากมายที่อยากจะถามเหตุผลที่เขาทำแบบนี้ หรือแม้กระทั่งคำพูดที่พูดเมื่อคืนว่าเป็นเรื่องจริงรึเปล่า แต่พอนึกคิดไปอีกทางว่าเขาเมาหนักขนาดนั้น ฉันก็ไม่อยากจะเอ่ยถามแล้วล่ะ เพราะกลัวจะรับความจริงที่ไม่อยากได้ยิน...
“พี่จะปล่อยฉันได้รึยังคะ ฉันอยากกลับไปนอนแล
