ณ บริษัท
ฉันมาทำงานตั้งแต่เช้า...วันนี้มาเร็วกว่าวันไหน ๆ เพราะนอนไม่หลับ ดวงตาคล้ำมองเห็นได้ชัดว่าไม่ได้นอน ดีที่ว่าฉันยังมีแว่นตาสวมไว้พลางให้ดูปกติ
‘ติ้ง!’ เสียงลิฟท์ดังเวลาเก้านาฬิกาเป๊ะ! ร่างของคนที่เป็นบอส เดินออกมาท่าที่สง่าเช่นเคย เพียงแต่...ใบหน้าดูอิดโรยขอบตาคล้ำไปนิด ดูท่าจะยังไม่ส่างเมาดีนัก ฉันยืนขึ้นโค้งตัวทักทาย
“สวัสดีค่ะ บอส” พอฉันเงยหน้า เขายืนจ้องมองฉันนิ่งไม่กะพริบตา ขนาดฉันโบกมือไปมาตรงหน้าเขา เขาก็ยังนิ่งจนฉันต้องเรียกชื่อพี่บอสอีกครั้ง “บอสคะ! ไม่สบายรึเปล่าคะ”
“ห๊ะ...อืม...พี่น่าจะดื่มหนักไปหน่อย เดี๋ยวช่วยทำน้ำผึ้งมะนาวให้พี่ที่ห้องที่”
“ได้ค่ะบอส... มีอะไรก็โทรแจ้งนะคะ”
เมื่อเขาลับประตูไป ฉันก็รีบเดินไปห้องพักเบรกเพื่อทำเครื่องดื่มน้ำผึ้งมะนาวทันที จากนั้นก็นำไปให้พี่เขา
“นี่ค่ะ....บอส” ฉันวางแก้วลงต่อหน้าเขาก่อนจะหันกลับหลังเดิน ทว่า...
“พาย...เมื่อคืนพี่
