ฉันรีบเดินตามเข้าไปยืนด้านหลังพี่บอส ในขณะที่ป้าติ๋มและพี่บอสยังคงยืนคุยกันอยู่
“ไม่เจอกันตั้งนานนะครับป้าติ๋ม สบายดีนะครับ”
“สบายดีจ๊ะ...สบายดี มีที่นั่งรึยังคุณบอส”
“ยังครับผมเพิ่งมา แต่ไม่ต้องไปไล่ที่พนักงานนะครับ โต๊ะไม่ว่างไม่เป็นไรครับ”
“คุณบอสกลับมาจากต่างประเทศเมื่อไหร่คะ ไม่เห็นบอกป้าเลย”
“ผมไม่ใช่แค่ไม่บอกป้านะครับ แม้แต่คุณแม่ผมก็ไม่ได้บอก”
“ฮ่า...คุณบอสยังชอบแกล้งคุณหญิงอยู่เรื่อยเลยนะคะ”
“ป้าติ๋มผมหิวมากครับ” จู่ ๆ น้ำเสียงพี่บอสก็อ่อนลงเหมือนหมาน้อย (ฉันเปรียบเปรยให้เห็นภาพนะคะ)
“มานั่งโต๊ะด้านในครัวดีกว่า คุณบอส ป้าอยากคุยด้วยเยอะแยะเลย”
“ได้ครับ แต่ผมให้เลขาผมไปนั่งด้วยได้ไหม”
“บอสคะ...ให้พะพายนั่งด้านนอกได้ค่ะ เผื่อบอสอยากคุยกับป้าติ๋มเป็นการส่วนตัว” เพียงพี่บอสบอกว่าฉันคือเลขา ป้าติ๋มที่สนิทกับฉันอย่างดีถึงกับตาโต
เอาจริงตั้งแต่วันที่ได้รับตำแหน่งเลขา ฉันแทบไม
