‘ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก...’
“บอสคะ ฉันพามาแล้วค่ะ”
เมื่อฉันเคาะประตูเสร็จ เสียงเขาก็ตอบกลับมาทันที
“เข้ามา...” เสียงทุ้มต่ำพูดให้ได้ยิน ฉันจึงแง้มประตูเข้าไป
“บอสค่ะ ฉันหาคุณแพรวไม่เจอ แต่ฉันเรียกคุณพริ้งคนสวยมาแทนแล้วค่ะ” ฉันพูดนำก่อน และเมื่อคุณพริ้งได้เห็นหน้าตาของคนที่เขาต้องเอน ใบหน้าของเธอก็ยิ้มกริ่มด้วยความพึงพอใจจนเผลอบีบมือฉันแน่น ฉันโน้มตัวกระซิบข้างหูเธอเบา ๆ เผื่อกรณีไม่คาดคิด
“คุณพริ้งค่ะถ้าไม่โอเค หรือบอสของพายทำเรื่องที่คุณพริ้งไม่โอเค ให้ออกจากห้องเลยนะคะ หรือไม่ก็โทรหาฉันทันที ฉันอยู่ห้องข้าง ๆ ค่ะ”
“ได้ค่ะ พริ้งจะจำไว้” ในขณะตอบ เขาแทบไม่สนใจฉันด้วยซ้ำ คุณพริ้งเอาแต่จ้องไปที่พี่บอสที่ตอนนี้ยืนกอดอกมองฉันกับคุณพริ้งด้วยนัยน์ตาเยิ้มเมาขั้นสุด
ฉันถอยหลังออกมาก้าวหนึ่งก่อนจะพูดอีกครั้ง
“เชิญพี่บอสกับคุณพริ้งตามอัธยาศัยนะคะ พายขอตัว”
ฉันเดินออกจากห้องปิดประตูลง แต่เชื
