“ว่าแต่...คนนี้คือเลขาของคุณบอสเหรอครับ”
“ใช่ครับ...เธอเพิ่งมาทำงานให้ผมได้ไม่ถึงอาทิตย์” น้ำเสียงพี่บอสเวลาเจรจางานน่าฟังกว่าตอนพูดปกติจริง ๆ สมแล้วที่คุณหญิงเคยบอกว่า ถึงท่านจะไม่ชอบนิสัยใจคอของลูกตนเองเท่าไหร่ แต่ท่านก็ไม่เคยติเรื่องการทำงานกับพี่เขาเลย
“เลขาคุณบอสนี่แต่งตัวได้เป็นเอกลักษณ์ดีนะครับ ชนิดที่มองจากมุมสูง ก็หาเจอได้ง่ายเลย” คำพูดของนักธุรกิจตรงหน้าดูเหมือนจะเป็นคำชม แต่ทำไมฉันฟังแล้วเหมือนคำเหยียดมากกว่า ‘จะบอกว่าฉันแต่งตัวแย่ไม่เข้ากับสถานที่ก็พูดมาเถอะ’
“แน่นอนสิครับ ที่นี่เป็นการประชุมการใส่สูทใส่กระโปรงเรียบร้อยก็เพื่อให้เกียรติสถานที่ไงครับ ว่าแต่เลขาของคุณจะไปคลับที่ไหนต่อรึเปล่าครับ แต่งตัวสวยเชียว”
“ฮ่ะ...ฮ่ะ... ผมหยอกเองครับอย่าถือสาผมเลย”
“ผมไม่ถือสาหรอกครับ เพราะผมก็หยอกคุณเหมือนกัน”
ใบหน้าพวกเขาเปื้อนยิ้ม แต่คำพูดที่พ่นออกมาทำให้คนฟังรู้สึกหนาวเหน็บราวกั
