“ฮัลโหล...ว่าไงบิ๊ก”
(จำเราได้ด้วยเหรอ ดีใจแฮะ)
“ก็ที่คลับบิ๊กเป็นคนเอามือถือเราไปเมมเบอร์ไว้เองไง ว่าแต่มีธุระอะไรเหรอถึงโทรมา พอดีฉันติดงานอยู่ด้วยนะ” ฉันถามออกไปตรง ๆ ไม่อ้อมค้อมใด ๆ
(วันก่อนที่แยกย้ายที่คลับ ไอ้พีบอกว่าปล่อยให้พายกลับเอง ตอนได้ยินบิ๊กตกใจมากมันปล่อยให้พายกลับคนเดียวได้ไง แต่มันก็บอกได้บอกพายไว้แล้วว่าถ้าถึงคอนโดให้บอกเพื่อน ๆ ในกลุ่มด้วย แต่บิ๊กไม่เห็นพายเมนต์ในกลุ่มไลน์บอกเลยน่ะ)
“อะ...พายลืม พายกลับคอนโดปลอดภัยดี”
(เฮ้อ...ได้ฟังแบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย เพื่อน ๆ ทุกคนเป็นห่วงพายมากนะ)
“เดี๋ยวไว้พายจะไปพิมพ์ในกลุ่มไลน์อีกทีนะบิ๊ก”
(พาย...)
“หืมว่าไง”
(บิ๊กอยากจะขอโทษที่ผ่านมาตลอดสี่ปีตอนเรียนอีกครั้ง บิ๊กไม่เคยคิดไม่ดีกับพายนะ ที่ผ่านมาแค่ปากหมาจริง ๆ)
“ไม่ต้องกังวลพายไม่เคยถือสาหรอก”
(งั้น...ถ้าบิ๊กโทรหาพายบ้าง...ในฐานะเพื่อนคนหนึ่งจะได้ไหม)
“เพื่อนกันอยู่แ
