KABANATA 9

2032 Words

"Um, how was the food?" tanong ko kay Ada nang matapos na kaming kumain.   "It taste good," tipid niyang sagot na may halong matipid din na ngiti sa akin.   Oo. Hindi pa siya okay. I know it and I can feel it the way she talks to me. Ang cold na halatang ayaw magsalita or should I say, ayaw niyang makipag-usap. Na napipilitan lang siyang kausapin ako. But I will do anything and everything just to make her okay and happy gaya nang sinabi niya kanina sa akin.   "Good. Akala ko hindi mo nalasahan eh," I said as I smiled.   Tumingin naman siya sa akin at, "Is that a joke?" tanong niya.   Napangiti tuloy ako sa kanya.   "Um, nope. I just said it. Kasi you're not okay. Baka lang hindi mo nalasahan ‘yung sarap ng food na kinain natin kasi you're not okay," I said. Pero hindi ‘yun ang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD