Under the same Sunset

Chapter 3

Nagising ako ng masyadong masakit ang ulo ko nasubraan yata ako kagabi pagtingin ko sa gilid ko katabi ko papala yung babae kaya tiningnan ko ang phone ko kung anong oras na 2:30 pa ng madaling araw

Naglabs lang ako 5,000 at nilagay sa kama para ibigay sa babae magaling kasi ang performance kaya dapat may award.

Paglabas ko sa kwarto ay lamig ng hangin ang sumalubong sakin, kaharap lang pala ng kwartong pinasok ko kagabi ang dagat kaya pala maginaw, sa pag munimuni ko naisipan kong mag lakad lakad muna.

Habang nag lalakad may nakita akong matandang babae na naka wheelchair

“bakit may matanda dito sa ganitong oras” kaya inaninag ko ng maayos dahil baka minumolto nako

Napagtanto kung matandang babae nga pero bakit nandito kaya nilapitan, nakita ko siya nakatingin lang sa malayo, aalis na sana ako ng nagsalit siya

“Ang ganda ng buwan iho no haha bilog na bilog” turan niya na para bang na aaliw siya panuurin ang full moon

maganda naman pero nakakakilabot lang pakinggan lalo na galing sakanya at anong oras na kaya aalis na sana ako ng magsalita ulit siya na nakakuha ng atensyon ko.

“Alam mo ba ganitong oras at kabilugan ng buwan kami unang nagkita, yun ang una at huling pagkikita namin” sabi niya habang nakangiting nakatingin sa buwan.

Dahil sa mga sinabi niya nakuha niya ng tuluyan ang atensyon ko kaya umupo ako sa buhangin sa tabi niya pero may distansya pahiwatig ko na gusto ko makinig.

“Alam mo ba minahal ko siya ng hindi kami nag kikita sa personal, nakilala ko lang siya sa panaginip ko” simula niya.

“Pedi ba yun, magkagusto ka sa isang taong hindi mo pa naman nakikita sa personal” sagot ko.

“Iho bata kapa wala ka pang alam sa pag ibig, hindi lahat ng taong nakikita mong nag mamahalan ay dumaan sa alam mong proseso” paliwanag niya

“Yung iba nabubuo ang pagmamahalan sa hindi kapanipaniwalang pangyayari sa buhay nila, na akala natin hindi nangyayari sa tutuong buhay”

Hindi ko maintindihan ang sinasabi niya kaya nakinig pa ako lalo para maintindihan ko, hindi ko namalayan na malapit na palang lumabas si haring araw hindi pasiguro titigil yung matanda kaka kwento kung hindi siya sinundo ng apo diya yun.

Naglalakad nako pabalik sa catage namin habang nag mumuni muni dahil hanggang ngayon hindi ko parin maalis sa isip ko ang mga nalaman ko

“Is that really possible that you will meet someone in your dream and you will love her, well that bullshit walang ganon no” sabi ko sa sarili ko

“pero nakinig kanaman” sabi ng munting tinig sa isip ko, nababaliw na yata ako

kulang lang yata ako sa alak napaka impossible naman kasi non maka balik nanga sa catage ng maka tulog.