Chapter 30

1504 Words

"Oras na para umalis tayo, Cassie."   Napangiti siya sa sinabi ng lalaki, sobrang lambing kasi sa pandinig niya ang boses nito, kaya kahit hindi pa niya ididilat ang mga mata kuntento na siyang marinig ito.   Nasa kalagitnaan kasi siya sa isang magandang managinip. Nasa damuhan sila ni Edrian. The sun was shining down on them. Naglalakad sila roon habang naka-akbay sa kanya ang lalaki.   Walang takot na mababanaag mo sa mukha niya, at wala ring panganib. Just a normal life.   "Sweety, kailangan na nating umalis. May naghihintay ng sasakyan sa'tin."   His voice was louder now, breaking through the dream. The peace she'd known an instant before began to slip away.   Napadilat na siya ng mga mata. Edrian stood beside the bed, fully dressed. His expression was carefully guarded, a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD