KABANATA 49
Hindi ako nakatulog matapos naming mag-usap ni Miguel kagabi. Maraming bagay kaming napag-usapan at hindi ko mawari kung dapat ba akong sumugal at maniwala sa mga sinabi niya. May parte sa sarili ko ang nagsasabing bigyan ko siya ng isang pagkakataon upang mapatunayan niya ang sarili niya sa akin. And at the same time, a part of me is saying that enough is enough. Marahil ay kailangan ko talagang isipin kung ano ang dapat kong gawin.
“What’s for breakfast?”
Napatingin ako kay Miguel. Hindi ko inexpect na bababa siya para mag-almusal. Sabado ngayon at sabi ni manang ay busy daw ito kanina ng hatiran niya ng kape sa opisina nito dito sa mansion.
“Hindi ka nag-aalmusal di ba? So, why are you here?”
“I’m practicing.” Maikling sagot nito sa akin. Nangunot ang nuo ko.
Tumabi
