32.Bölüm: “Hamile Aybige”
Aybige Alpdemir…
# Beklemek Güzeldir Ama Doğru Durakta… #
Beklemek…
Ben hep bekleyen taraf oldum. Mahallede otururken Latife anne ile her konuştuğumuzda Timur'un izine gelmesini beklerdim. Geldiğinde de gitmesini… Çünkü o geldiğinde onu görürsem dayanamam, heyecan yapıp saçmalarım diye karşısına çıkmazdım. Gitsin de artık kendi mahallemde rahat hareket edeyim diye beklemeye başlardım.
İçten içe annemi de çok bekledim. Bir gün pişman olacak ve tekrar çocuklarına dönecek. Zor olacak ama belki de babam ve biz, annemizi tekrar affedeceğiz diye bekledim.
Timur'la ilgili beklentim, sabrım mutlu bir sonuca ulaştı. Annem ise derin bir hayal kırıklığı hâlâ.
Şimdi de ikizlerimi bekliyorum. Onları kucağıma alacağım günü dört gözle bekliyorum. Ben asla annem gibi bir
