MOON (STAY WITH STARS)

ONE ON ONE (Chapter Seven)

CZARINA DIANE SUMANE POV

Hindi pa man niya nauubos ang kape ay agad na siyang lumabas ng coffee shop. Nagmamadali siyang nahanap ng masasak yan para lamang maka-alis sa lugar na iyon. Hindi niya alam kung makikilala ba siya ng lalaki na kakapasok lamang ng coffee shop.

"Hooo..." - Huminga siya ng malalim ng makasakay siya ng taxi. "Oh my ghad I'm hope he won't remember."

Nasa kasalukuyan siyang nagkakalkal ng cellphone ng makita niya ang text ng ina.

"Oh I'm in trouble. Ahh Sir okay lang po ba na magmadali hehe tenitext na po ako ng nanay ko ehh."

Nakita ko ang pag-ngiti ng driver.

"Para kang anak ko takot sa kanya ng nanay." - NAka-ngiting saad nito.

"Well mother's are scary." - Naka-ngiti Kong tugon sa sinabi nito.

Dahil na rin sa traffic ay inabot na siya ng halos isang oras sa daan. At dahil natuwa siya sa driver ay hindi na niya kinuha pa ang sukli sa isang libo na inabot niya sa driver.

My ngiti sa kanya ng labi ng pumasok siya ng bahay. Ng madatnan niya ang magulang na nasa sala at nanonood.

"Maganda po kayo sa hapon aking ina."

Lumingon ito ng my ngiti sa labi. Agad ko naman itong nilapitan at niyakap.

"Initin mo na lamang ang pagkain na nasa mesa."

Tumango lamang ako at nagtungo na rin ng kusina. Tinanggal ko lang ang suot kong jacket at tinali lang ng kahit paano ang mahaba kong buhok. Masaya akong kumakain sa lutong adobo ng aking ina ng pumasok ito ng kusina.

" Anak paa. "

Tukoy nito sa paa kong naka-taas habang kumakain. Dahan-dahan ko itong binaba na my pilit na ngiti na naka-tingin sa aking ina.

"Bakit naman yata tinanghali ka? Dapat ba balik ka bago mag-alas nuwebe ng umaga. Hindi ka natulog ng magdamag dapat nagpapahingi ka niyan."

Tumango-tango lang ako habang nagsasalita ito.

"Kumusta naging lakad mo?"

"Okay naman. Nay bakit nga pala my side mirror jan?" Nagtatakang tanong ko rito.

"Kailan mo nga pala balak sabihin na muntikan ka nang masagasaan ng isang gabi na lumabas ng madaling-araw?"

Napa-ngiwi na siya dahil sa naging matigas na rin ang tuno ng ina.

"Hindi naman, Nay kaya lang ang bilis ng patakbo ng sasakyan na iyon ehh. Hindi man lang huminto at tingnan Kong okay lang ba ako." - Paliwanag ko.

"Anu na naman ang ipapambayad mo doon ang sabi ng may-ari mahal yan." - Tukoy nito sa side mirror na naroon.

Muli ko itong tiningnan at Muli akong napa-ngiwi ng aking maalala na sports car pala yong side mirror na nasira niya ng isang gabi.

"Nayy, hindi ko naman kasalanan yon siya my kasalanan noon noh."- Pangangatwiran ko.

"Bahala kang makipag-usap doon at pasalamat ka pa rin na taga rito sa Village ang may-ari niyan kaya naka-usap na siya ng tatay mo."

"What?!" - Malakas Kong tanong.

"Czarina Diane boses mo." - Malakas din na sigaw nito.

"Sorry po." - Yumuko na lamang ako at tsaka ipinagpatuloy ang pagkain.

Pagkatapos Kong magligpit at maghugas ng pinggan ay muli akong pumanhik sa aking kwarto para magbihis. Nagpalit lamang ako ng jogger at partner nitong jacket at basta ko na lamang tinali ang aking buhok. Hindi ko na rin inabala na tingnan pa sa salamin ang aking sarili at tuluyan na akong lumabas ng kwarto. Tanging five thousand pesos lang ang dala kong cash at ang aking cellphone.

Pagkababa ko ay pareho ng napa-tingin sa akin ang aking mga magulang na hanggang ngayon ay nasa sala pa rin at nanonood.

"Anak, baka naman pwede kang magbihis ng maayos ehh yang damit mo para ka lang pupunta sa bahay ng barkada mo." - Puna ng kanyang ina.

Napasimangot lang ako sa sinabi nito.

"Okay na yan nakikita pa rin naman ang ganda ng aking dalaga." - Puri sa aking ng aking ama.

Napa-ngiti na lamang ako sa sinabi nito at nag-iwas din agad ng tingin sa akin ng mapansin nitong tinititigan ng aking ina.

"Hoy, ikaw Arman tumayo ka na nga jan at umpisahan mo ng lutuin ang ulam para mamaya ng gabi."

Tumawa na lamang ako ng marinig ko ang bulong ng tatay ko. Bulong ba yon o sayang pinaparinig niya sa aking ina dahil kahit ako na ams malayo dito ay narinig ko rin nag sinabi nito. Ngunit kahit na ganun din ay agad na rin naman itong tumayo at nagtungo ng kusina. My ngiti sa aking labi ng lumabas akko ng aming bahay.

Hindi na ako magtataka kung bakit sa tuwing lalabas ako ehh pagtityyinginan ako ng mga tao roon. Sa mga nakatira ba naman kasi doon ehh ako lang yata ang hindi nasa tamang ayos. Kung ang ibang babae sa Village ay mga naka-pustura, naka-Bihis ng maayos na kahit nasa bahay lang ay my suot pa rin make-up na kahit tatlong taon na kami na anakatira sa village na iyon ay hanggang ngayon ay hindi ko pa rin maintindihan kung bakit. Kinapa ko ang jacket na aking suot at natuwa naman ako ng makita Kong my lollipop pa ako roon. Alam Kong isang linggo na ng huli kong soutin ang jacket at hindi pa rin nalalabhan candy naman iyon kaya okay lang.

Hindi na rin naman nag tagal ay nakarating na rin ako ng covered court at tuloy-tuloy akong pumasok. Kaya pala maingay dahil sa my naglalaro pala. Dumagdag pa sa ingay ang tili ng mga babaeng nanonood doon. Naupo ako sa pinakadulo na bahagi ng court at nakinood na rin. Ang sabi sa akin ng aking ina ay kilala daw ako ng may-ari ng sasakyan. Hindi ko rin alam kung paano niya ako nakilala samantala madilim pa noon at parang hindi naman nito napansin na my nasira sa sasakyan niya.

Naka-ilang pilig na ako ng aking ulo para lamang gising in ang aking diwa dahil sa antok. Muli Kong tiningnan ang oras sa aking telepono ngunit isang oras na ay wala pa rin ito.

"Dadating ba yon?" - Naka-kunot noo na ako dahil sa Bagot at ang tagal nitong dumating.

"Here I am. I'm not late I just need to finish the game."

Nag-angat ako ng tingin at tiningnan ang pinanggalingan ng boses. Hindi ko alam kong anung nangyari. I'm a writer but somehow yong kwentong sinusulat ko lamang sa aking mga gawang istorya ay parang nangyayari sa akin. Yong para ba sa aking kwento kung saan ay nagagawang mabighani ng babae sa lalaki. Sa kalagayan ko ngayon ay iyon nga iyon. Pakiramdam ko my sumasakal sa akin at hindi ako humihinga habang nakatitig rito. Pakiramdam ko rin ay bumagal ang bawat galaw na nandoon kahit na ang tili ng mga nandoon ay hindi ko marinig.

"Oh my ghad.... No.." - Sigaw ng aking utak.