MOON (STAY WITH STARS)

A START (Chapter Three)

A FICTION PRESENT POV

DIANE SUMANE POV

Magdadalawang oras na siyang nakahilata sa kama ngunit kahit na anung gawin niya ay walang pumapasok sa kanya ng utak para makabuo ngg kwento. Nasa ganun siyang kalagayan ng pagbuksan siya ng ina ng pinto.

"Ayy, anu ba naman na amoy yan." - Evelyn

Tinutukoy nito ang amoy na menthol galing sa air purifier niya yon din kasi ang una mong maamoy pagkapapasok ka sa kanya ng kwarto. Alam mo na mabisa siyang pagtaboy sa mga gustong pumasok sa kanya ng kwarto lalo na kung nais niyang mapag-isa.

"Mother!" - Diane

"Hay jusko naman anak tatlong araw ka nang nagkukulong sa kwarto mo hanggang ngayon ba naman ay hindi mo pa nagagawang maligo." - Evelyn

Oo na. Babae siyang tao pero tamad siyang maligo. Ang lagi niyang dahilan ehh bakit pa kung lagi lang din naman siya sa kwarto at walang ibang kinakausap kundi ang malawak niyang imagination.

" Mother naman para kanino ba naman ako maliligo kung ako lang din naman ang amoy sa sarili ko." Katwiran niya sa ina.

"Paano ka ba naman makakahanap niyan kung wala ka nang ginawa kundi ang magkulong sa kwarto mo. Pwede ka naman lumabas anak kahit magpa-araw ka na lang. Aba hindi ka na yata nasisikatan ng araw ehh." - Evelyn

Kinamot niya ang ulo.

"Mother naman, mabango pa naman ang amoy ko ehh,." - Diane

"Malamang ehh dahil sa amoy ng kwarto mo subukan mong lumabas ng bahay na ganyan ang ayos mo lalayuan ka ng mga tao." - Evelyn

"Kaya nga dito na lang ako." - Diane

"Bahala ka ngang bata. Ohh ayan dala NI, Jen my gusto daw na gawin na serye yang sulat mo at gusto ka niyang pumunta sa office sa sabado." - Evelyn

Naka-ngiti siyang binuksan ang envelope. "LOVE ME LIKE NO OTHER" naging paborito ng mga mambabasa niya ang kwento na iyon. Ang ikinatutuwa niya ay basi sa totoo ng buhay ang kwento ang pagkakaiba nga lang ehh my happy ending ang kwento na iyon at sa totong tao ehh hindi. Ilang mambabasa na niya ang nagtatanong kung siya ba ang babae sa kwento ngunit ngumingiti lamang siya hindi niya masabi na kapatid niya ang bida sa kwento ngunit parehong pumanaw ang mga ito. Oo kasama sa aksidente na iyon ang ate niya at dapat na pakakasalan ng kapatid. Dalawang linggo bago ang kasal ng ate niya ng masama sa aksidente ang sinasakyan ng mga ito. Tatlong taon na ang lumipas ngunit pakiramdam niya ay sariwa pa rin ang alaala na iyon. Bumalik lamang ang isip niya ng maramdaman niya ang pagtulo ng kanya ng luha.

"Mother ang kwento ng ate." Naiiyak niyang Saad.

Lumapit ang ina sa kanya at siya ay niyakap nito.

"Sigurado akong masaya ang ate mo." -Evelyn

Nasa ganun silang kalagayan ng madatnan sila ng ka niyang ama.

"Naku papangit kayo niyan." - Arman

Pareho silang mag-ina na natawa sa sinabi ng ama.

"Tama na iyan at handa na ang pagkain. Baba ka ba o mag-aakyat kami ng kakainin mo?"-Arman

"Mamaya na po kukuha na lang po ako hindi pa naman po ako nagugutom." - Diane

Pagka-alis ng magulang ay muli niyang binuksan ang envelope at napangiti siya. Ang tagal niyang hinintay na mangyari ito kaya naman dahil sa excited siya ay na isipan na niyang maligo. Pinatong niya muna ang envelope sa mesa bago nagtungo ng banyo.

********

Hindi niya alam kung gaano siya katagal maligo.

"Ohh I feel fresh."

Napa-ngiti na lamang siya sa sinabi ang ginawa. Ilang beses kasi siyang umikot-ikot para maamoy niya ang shampoo.

"Ang bago mo talaga."

Kasalukuyan siyang nag-aayos sa harap ng kanyang salamin ng tumunog ang kanyang cellphone.

Sinagot niya ito at nilagay sa loud speaker.

"Yes..."

Hindi pa man niya natatapos ang sasabihin ay napangiwi na lamang siya dahil sa lakas ng sigaw ng kanyang kaibigan.

"Bruha!!!!! nabalitaan mo na ba?" - Irene

"Hindi pa so chismis." - Diane

"My bago tayong director hoy!!! punta ka bang office ngayon sabay na tayo sabi ni Emerson pogi daw." - Irene

"Pupunta talaga at kanilan kong kausapin ang si, Ms. Lielani." - Diane

"Cool sunduin mo'ko ha" - Irene

"Sabi ko na nga ba at..." - Diane

"I love you." - Irene

At ang kasunod na narinig ko ay tot... Tot... Tot.

"Bakit ba ako nagkaroon ng mga kaibigan na baliw?"

Hindi rin naman niya ugali ang mag make-up kayo tanging Johnson powder at lip balm lang ang nilagay ko. Matapos makapagbihis ay tuluyan na akong bumaba.

"Aba ang ganda ng anak ko ahh," - Puri sa akin ng aking ama.

"Sempre mana po ako sa inyo." - Diane

Hinalikan ko ito sa pisngi at tuluyan ng nagpaalam. Nasa palengke daw ang aking ina kaya ito lang ang naiwan sa bahay.

********

DIANE POV

Walang isang oras ay nakarating na ako sa bahay ni, Irene. At tama ako na naka-simangot nga ito dahil sa natagalan ako.

"Ang ganda mo ahh." - Diane

"Che namawis na kili-kili ko bat ngayon ka lang?" - Irene

"Traffic po Ayy." - Diane

"Anyways, tara na at sabi ni, Emerson kararating lang daw ni bagong direktor." - Irene

Pinaandar ko na lamang ang sasakyan bago pa bumalik ang tampo nito sa akin. Dahil sa traffic ehh inabot na kami ng tanghali bago pa makarating sa office at mas lalong kinatampo nito. Natatawa na lamang ako sa hitsura nito.

" Papangit ka niyan di'ba sabi naman ni, Emerson ehh hindi pa umaalis yon,." -Diane

"Buti na nga lang ehh tara na."

Agad itong bumaba pagkapark na pagkapark ko ng aking sasakyan.

"Hindi ka rin excited noh?" - Diane

"Oo tara na."

At patakbo nga itong umakyat patungo sa opisina namin. Nag-uusap ito at si, Emerson ng maabutan ko. Ngumiti at kinawayan ako nito at lumapit naman ako sa kanila.

"Pababa na daw sabi ni, Ms. Lielani." - Emerson

Tama nga ang sinabi nito dahil wala man lang limang minuto at bumaba na ito kasama si ms. Lielani.

Hindi ko ito pinansin at nagtungo ang atensyon ko sa aking cellphone na kanina pa nag-vibrate. Pinatay ko ito at muling inilagay sa silent mood.

Kasalukuyang nagsasalita si, Ms. Leilani ng nag-angat ako ng tingin.

"So I was saying, Mr. Hemphen is now in-charge. I'm hoping for full cooperation okay?" - Ms. Leilani

Halos sabay-sabay na sumagot ang aking mga katrabaho at ako ay tumatango-tango lamang.

"Ms. Sumane in my office." Baling nito sa akin.

Nagtataka akong tumingin dito.

"Me?" - Diane

"Ms. Leilani mukhang ayaw ni, Diane baka pweding kami na lang." - Emerson

"I'm done with you, Emerson. Ms. Sumane in my office." - Ms. Leilani

Naka-simangot siyang tumingin sa dalawang kaibigan. Na parehong malapad ang ngiti sa kanya.

Wala sa loob niyang sumunod siya sa butihing editor.

Naunang umupo ang lalaking pinakilalanito kanina at sa magkabilang upuan naman sila ni, Ms. Leilani.

"Ms. Leilani here recommended your story. She said out of the writer she have yours is her favorite." - Mr. Hemphen

"Ahmm, thank you Sir."

Nagbaling ako ng tingin sa aking butihing editor na ngumiti lamang sa akin.

" Can I go now?" Tanong ko na naka-tingin sa aking editor.

Nagpalipat-lipat ng tingin sa akin ang aking editor at si Mr. Hemphen.

"Your leaving when I'm here talking?" - Mr. Hemphen

Tumango ako at tumingin kay Ms. Leilani. Tumango ito bilang sagot ng pagpayag. Yumuko lang ako bago tuluyang lumabas.

"My ghad!!! finally." - Huminga ako ng malalim at tuluyan na akong bumalik sa aking mga kaibigan.

Agad naman akong sinalubong ng dalawa kong kaibigan na inulan ng mga tanong.

"So, what happened?" - Tanong ni Emerson

"Nothing happened. And I'm going home. Bye."

Sabay alis na nagawa pa akong habulin ni Irene.

"That's it?" - Irene

"Hmm no more. Bye." - Diane

"Diane.... Diane talagang aalis ka na?" - Irene

"Yup. Bye." Sabay alis.

Natawa na lamang ako sa naging reaksyon nito ngunit hindi ko na ito pinansin at tuluyan na akong umalis at kating-kati na ako na maka-uwi.

Hindi ko alam kung anung oras na ako naka-uwi basta ang alam ko naligo ako agad at pagkatapos ko ay nahiga ako agad at ang alam ko na lang ay naka-tulog ako agad dahil sa pagod.