Kabanata 13 Cry on shoulder
1606 Words
Dalawang linggo ng nagdaan na makahanap ng pwedeng mapagtatrabahoan at sa wakas nakahanap na rin si Lilian ng temporary job instead mag iinarte pa sya.
Miss Sabta,right?
Yes po, Ma'am Marquez,tango at sagot ko sa babaeng may edad narin.
"Welcome Miss Sabta!
Since we are in one office and department. Actually tatlo tayo but Sir Laurens is on leave right now and next week pa ang balik nya. Kaya ako na ang magtuturo sayo."
Here's your table and since it's your first day!
Tuturuan na muna kita anong dapat gawin dito sa opisina at bilang isang encoder ng billing information, dapat rin na magaling ka MS Excel and MSWord. Buong detalye neto.
"Opo Ma'am,sagot ko reto ng magalang.."
'ok let's continue and ngiti neto sakin.
"Sobrang sakit ng mga kasukasuan ko sa buong araw ko na katutok sa computer at mahapdi na rin ang mga mata ko.
Yawnnnn!!
napahikab at konteng pag unat ng katawan mula buong araw ng nakaupo,napatingin sa orasang pambisig , its 4:54 na ng hapon.
5:00 pm ang uwian nya at tamang-tama patapos na rin sya. Since malapit na rin ang 5pm magsisimula na rin sya magligpit ng mga gamit nya."
'Ms. Lilian, are you done?
tanong sakin ni Ma'am Diane Marquez.'
'Yes,Maam Diane. masiglang sagot ko.
ok, after that pwede ka na mag time out.
'Thank you po,saad ko.'
Monday Morning nagmamadali..
'Hi, Miss Lilian! saad ng isang lalaki pagbungad ko sa loob ng office.'
Diyos ko po!sapo ko sa aking dibdib!
Gwapo pero may edad narin ito. Tantya nya nasa mid 50's narin katulad ni Ma'am Marquez.
"Good morning Sir! na may hiyang konte.
"nice to see you Miss Sabta,by the way feel free. we're family here. saad ng lalaki. Natatawa pa ito sa kanya.
Ok po Sir,salamat..
"Siyangapala pag tapos mo na lahat ng naencode mo for the month of October, please send me a copy."
"Yes po, Sir Baltoc.
'Oh,by the way you can call me Laurens na lang kasi iisang department lang tayo.Kwela netong saad.
"Opo Sir Laurens.
kiming saad ko."
'Oh,well..Thank you Lilian,kindat pa neto sakin.
POV: Lilian.
Sunday ngayon at wala syang pasok kaya nakaschedule sya today ang maglalabada ng mga damit nya at mamaya lalabas muna sya para magpapadala ng allowance sa kanila.
Saktong sakto sahod nya sa unang buwan.
Maganda rin naman ang pakikitungo sa kanya at nakagaanan nya ng loob sina Ma'am Marquez at Sir Baltoc.
Actually masaya silang kasama kahit medyo may katandaan na rin ito sa kanya.
Beepppp.....Breeerpppp...
Beerrrrpp....
Beeeeepp..
naputol ang pagmuni muni nya habang abala sa paghihiwalay ng puting damit sa de kolor.
Sunod sunod ang pagtunog ng phone nya habang nagvavibrate ng paulit-ulit.
Nagmamadaling pinaandar ko muna ang washing machine at nagmamadaling dinampot ang phone sa mesa sa unahan ng kusina
Kienna ang kapatid ko tumatawag.
Bigla ako Kinakabahan di ko alam kung bakit.
"Hello,ate..
Humahangos sa pag iyak kung kapatid na nasa kabilang linya."
Kienna,bakit?!!
taranta kung sagot.
Anyare sayo bat ka umiiyak!
"Atee.. !!
Si. sii sii... Na. na. Nanay!"
ateeeeee....
"Bakit Anong nangyari kay Nanay! sigaw ko !"
Nasa hospital sya ngayon ate!
Ano!!!????gulat ko.
"napasugod kami kanina ni Tiya Rosing dahil biglang pagkahilo ni Nanay!
habang nagdidilig sa mga gulayan nya.
hikbi neto."
Huh! Ginoo ko!
Napano sya,okey lang ba si Nanay ngayon?!hikbi ko.
'Ate,si Nanay di na nagigising nasa Emergency Room sya ngayon.impit ng kapatid ko.
"Keinna, anong sabi ng doctor!?
alalang tanong ko habang garalgal na ang aking boses at sabayang pag agos ng aking mga luha.
"Ate,sabi ng doctor inatake si Nanay ng High blood at sa ngayon kailangan ng maraming lab test at MRI nya. baka posibleng may blood clot o pumutok na ugat .haguhol neto ."
Ate,umuwi ka na.
hikbi ulit neto.
Saka ate yung mga gamot pambili pinahiram muna ako ng tiya Rosing ngayon."
Sige,tatawagan ko muna kompanya na uuwi ako ngayon dyan.nanghihinang mga tuhod ko.
Nagimpake na ako ng konteng damit ko at nagmamadaling makakuha ng plane ticket to Davao.
Mugtong mata at walang paki sa mga tao sa loob ng airport. para syang lumulutang sa kawalan.
Diyos ko paano to wala pa akong ipon,sapat ba tong pera ko. gulong gulo na ako kaya di ko na mapigilang mapaiyak at mapahagulhol.
Nasa loob na syang ng plane,wala sa huwisyo at ang pag iyak na lang ang nagawa nya.
Mabuti na lang na nasa bintana sya banda at medyo sa dulo na sya ng seats.
Nakakuha kasi sya ng flight 1pm na. Di nya na rin alintana ang gutom.
Miss,Are you ok?
saad ng lalaki nasa tabing upuan.
Di ako sumagot nakayuko lang ako at patuloy parin sa pag iyak.
Miss,
Is there something wrong ?!
alalang tanong ulit ng lalaki.
niyugyog nya ako.
Ano ba! sigaw ko kahit wala na akong lakas dahilan narin sa gutom at sa buong araw na pag iyak.
wala kang pakialam!
sigaw ko habang nakayuko pa rin.
pakialamero!
Ramdam ko ang pagbugtong hininga ng lalaki sa aking tabi.
"Miss nagaalala lang ako sayo, saka paano ba naman katabi pa kita sa upuan at lahat ng tao nakatuon na rito satin,isipin pa lang nila,may ginagawa akong masama sayo, iritang sabi ng lalaki.
"napaangat ako ng ulo at nag alalang tingin at lalong nadagdagan ang sakit ng ulo ko sa nilikha kung eksena, ngunit napadapo ako ng tingin sa lalaki.
his voice seems familiar di ko lang pansin..
ikaw!
inis ko sa lalaki.
Ikaw ulit!!
madiing bulalas kung sabi lalaki!
Zach Andrew Madrigal!
lalong nagpasingkit ng aking mga mata, nahihiyang kong pinupunasan ang aking mga luha na nagsinlandasan sa aking mukha.
Sarcastically na nakatingin sya sakin.Galit at tinging ipinukol na nagbabagang apoy.
"Miss Sabta,right?!
Oh,what a small world! bawi neto ulit.
na may halong panunuyang sabi.
Oh,common!
umiiyak ka dahil sa lalaki?!panunuyang saad neto ulit!
you look so wasted!
"naningkit ang aking mga mata at nagpanting ang aking mga tenga sa sinabi nya.
What!
how dare you to say that Mr. Maniac! mariing kong sabi dito.
Oh,baby don't make a scene here again we're in flight .tuya neto.
Shut up!
and so what!
masama bang umiyak Mr. Madrigal!?pinalakas ko na lang ang aking loob dahilan para makaiwas na sa lalaking ito.
Do I look that I'm happy now?!
sabagay wala ka rin naman puso!
tinalikuran ko sya at di ko na binigyang pagkakataon upang makasagot ulit ito sa kanya.
Itinoon ko na lang sa labas ng bintana ang aking paningin.
Di ko alam at kusa parin na isa isang nagpapatakan ang mga nagbabadyang mga luha sa aking mga mata kasabay ng mabibigat na ulap sa alapaap ang bigat ng aking nadarama ngsyon.
all is my Nanay's health and situation.
Mahina kung hikbi.
Ms . Sabta!
'Look at me Ms.Sabta!
nagbabantang sabi neto,
mula sa aking tagiliran.
'patuloy parin ako sa paghikbi.
paki ko sa kanya!
Biglang may humawak sa aking likoran at pinaharap nya ako sa kanya.
as in closer! eye to eye contact.
galit ito,mula sa kanyang masasakit na titig.
'walang makakapagpigil sa gusto ko.
mariing sabi nya sakin habang hawak nya na ang baba ko.
Ano ba!sigaw ko.
sabay iwas ng mukha.
'walang kang pakialam!
umiyak man ako!
masaktan man ako ng sobra!
ako na ang pinakamalas sa mundo!
who cares! and no one cares!
at nagsilandasan na ang nagbabagang mga luha ko.
impit kong iyak at di ko na alam basta nailabas ko na ang bigat ng nararandaman ko at problema ng aking dinadala mula pa kanina.'
ang bigat bigat na kasi sa dibdib eh..
Naramdaman ko na lang ma may umaalo saking ang nakayakap na ito para patahanin ako.
Shhsss...its ok baby .
ibuhos mo lang at mamamaya lilipas rin yan. cry on me and I'm ready to listen all your pain you had been through.
Mahinahong saad neto.
para akong bata na inaalo niya.
Habang hinahagod nya ang aking ulo.
'Ramdam ko ang pag akap nya sakin.
Ewan ko ba I'm feeling better and safe sa mga akap nya.
ang alam ko lang may masasandalan ako at may paghuhugutan ng sakit,to cry on his shoulder..
I cried like a river..
Hanggang sa ako ay unti unting nakaidlip mula sa pagod sa kakaiyak at gutom na rin mula pa kaninang umaga.
Nagising na lang ako sa may malamyos na palad at pagtapik sa aking mukha.
Nagulat na lang ako ng mamulatan kung nagsisitayuan na pala ang mga tao.
Si Zach naman ay nakatitig lamang sakin,ewan ko ba at nagtama ang ang mga mata namin. kaya nag iwas na rin ako ng tingin sa kanya dahil sa nakakapasong mga titig neto.
'Nasa Davao Airport na ba? tanong ko.'
"Nasa Airport na tayo kalaland lang, don't be panic.saad neto.
Ewan ko ba biglang akong nakaramdam ng hiya.
Sorry,saad ko.
At pag iwas narin dito mula sa pagkakahilig ko sa balikat nya."
Nakita ko naman ang biglang pag iba ng expression ng mukha nya,ewan ko ba kung galit ba ito sakin o naaawa lang.
Humiwalay nako mula sa kanya.
'Thank you Mr Madrigal saad kong nakayuko.'
" Where are you going? and I'll take you Ms. Sabta"
No ,thanks!
'Im feeling better right now!saad ko.
'No,I insist I'll take you!
baka saan ka pa mapapadpad and look at your self wala ka sa huwisyo!
Better I'll take you saan ka man pupunta.'
Mr. Madrigal hindi na ako bata and besides I can manage myself and feeling better now!
nasa loob loob nya mas mabuti na hanggang dito na lang yung pagkikita nila.
Malaki na rin yung perwisyo nya para rito baka sa huli maniningil pa ito sa kanya ng kapalit.
'Ms. Sabta are you alright nakatunganga ka naman.saad neto'
Ah,excuse me! bawi ko.
at naunang ng naglakad palabas ng plane papuntang hallway.
- Writer
