29

2443 Words

Ilang araw pa ang nakalipas at rehab, pahinga na ang naging routine ko buong araw. Wala na 'rin akong masyadong gamot na tinetake dahil sabi ni tito Dave halos normal na ang lahat nang vitals ko. Ngunit hindi pa'rin niya inaadvise na umuwi ako dahil mas makakapag pahinga daw ako nang maaga pagkatapos ng rehab sessions ko kung mananatili ako dito. After seeing the glimpse of that man from my memory last time, hindi na ulit nangyari 'yon. Kahit anong pilit ko na maalala ang aking nakaraan ay wala pa'rin. My mom even witness how I cried out of frustration that how much I tried, I can't remember anything from my past. It will be much more easier if I could just ask my parents about him. But I can't say or even mutter any word. Pakiramdam ko pati ang pananalita ay sumama na 'rin sa mga

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD