Hindi ko alam na may mas ibabaliw pa pala ako para sa kanya.
That I can offer him all that I have for him. Without any questions.
Kumunot ang noo ko nung bigla siyang tumigil sa ginagawa at napaatras.
He looked at me warrily, as he pulls his hair out of fraustration.
"I'm sorry Nikka.."
"Huh?" naguguluhan kong sabi
"I'm sorry.. i'm sorry." paulit ulit niyang sinabi.
Para bang isang malaking kasalanan ang ginawa niya.
Hinilamos ang mukha gamit ang palad, at paulit ulit siyang humihingi ng paumanhin.
Tahimik ko siyang tinitigan.
Nag sisisi siya? Bakit? Ayaw niya ba ang ginagawa namin?
Why?
We're both adults, nasa tamang pag iisip. Alam kung ano ang tama at mali.
And the way I see it, wala akong nakikitang mali sa ginagawa namin.
Bumaba ako, dahil unti unti na siyang
