ความมืดมิดปกคลุมคฤหาสน์วรโชติเมธีจนเงียบสงัด แสงจันทร์นวลตาดูจะหม่นแสงลงราวกับจงใจเปิดทางให้ความลับดำเนินไป เบลล่านอนลืมตาโพลนอยู่ในห้องนอนอันหรูหรา
เสียงเข็มนาฬิกาที่เดินเป็นจังหวะ 'ติ๊ก... ติ๊ก...' เหมือนเสียงนับถอยหลังสู่สงครามที่เธอกลัวที่สุด ในใจของเธอพะวักพะวนถึงสัมผัสที่เจซีทิ้งไว้ใต้โต๊ะอาหารเมื่อบ่าย รวมถึงแผนการที่เขากำลังจะกระชากหน้ากากแอนดริวในคืนนี้
เบลล่าตัดสินใจลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อผ้า เธอเลือกสวมกางเกงสแล็กสีดำและเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่ดูทะมัดทะแมง แม้เจซีจะสั่งให้เธออยู่แต่ในห้องเพื่อความปลอดภัย
แต่สัญชาตญาณนางพญาของเธอไม่ยอมให้ใครออกไปสู้แทนโดยที่เธอนั่งรอรับผลประโยชน์เฉยๆ เธอค่อยๆ แอบย่องลงมาที่ชั้นล่าง เตรียมจะแอบตามเจซีไปที่คลังสินค้าเก่า
แสงจันทร์สีนวลถูกเมฆหนาบดบังจนบรรยากาศรอบตัวสลัวราง รถสปอร์ตสีดำสนิทของเบลล่าแล่นเข้ามาจอดในมุมอับสายตาหลังกองคอนเทนเนอร์เก่าห่างจาก
