เป้าหมายของผม... ไม่ใช่ลูกสาวคุณ

ตอนที่ 10: แม่ม่ายสาวพราวเสน่ห์

แสงไฟสีนวลตาภายในห้องนอนสุดหรูของเบลล่าสว่างขึ้นโดยอัตโนมัติเมื่อเจ้าของห้องก้าวเท้าเข้ามา ชีวิตของสาวโสดแม่ม่ายลูกติด ที่มีความเหงาเป็นเพื่อนสนิทของเธอมาตลอดสิบปี เบลล่าโยนกระเป๋าถือแบรนด์เนมราคาเหยียบแสนลงบนโซฟาปลายเตียงอย่างไม่ไยดี มือเรียวเอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อสูทสีขาวออกช้า ๆ

ภายในห้องนอนที่กว้างขวางเกินไปสำหรับคนเพียงคนเดียว เบลล่าจ้องมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก... ผู้หญิงที่โลกยกย่องว่าแกร่งเกินกว่าจะต้องการอ้อมกอดของใคร สิบปีที่ผ่านมาเธอสวมหัวโขน คุณแม่เลี้ยงเดี่ยว จนลืมไปแล้วว่าสัมผัสของความรักที่แท้จริงนั้นอุ่นเพียงใด

เบลล่าก้าวเข้าไปในห้องน้ำที่ปูด้วยหินอ่อนสีขาวสะอาดตา เธอเปิดน้ำอุ่นใส่อ่างน้ำวนจนไอน้ำเริ่มปกคลุมบริเวณอ่างอาบน้ำ ร่างกายที่อ่อนล้าจากงานและศึกหัวใจเมื่อช่วงบ่ายที่คลังสินค้า

เธอค่อย ๆ ปลดชุดชั้นในลูกไม้สีดำสนิททิ้งลงบนพื้น เผยให้เห็นผิวพรรณที่ยังคงนวลเนียนละเอียดเต่งตึงราวกับสาววัยแรกแย้ม แม้เวลาจะผ่านไปนานเพียงใด แต่เบลล่าก็ไม่เคยปล่อยให้ตัวเองร่วงโรย หน้าอกอิ่มชูชันและเอวคอดกิ่วสะท้อนถึงการดูแลตัวเองอย่างดีเยี่ยม เธอยังคงเป็น "แม่ม่ายสาวพราวเสน่ห์" ที่ชายหนุ่มทุกคนต้องเหลียวมอง

เบลล่ามองไปยังอ่างอาบน้ำวนขนาดใหญ่ที่น้ำอุ่นกำลังไหลรินลงไปจนเกิดฟองนุ่มละเอียด ไอร้อนเจือกลิ่นเข้าครอบครองกุหลาบ ที่กำลังส่งกลิ่นลอยละล่องไปทั่วห้องน้ำหินอ่อน เธอค่อย ๆ ก้าวลงไปในอ่างความรู้สึกสบายตัวเมื่อผิวสัมผัสกับน้ำอุ่นทำให้เธอผ่อนลมหายใจออกมา เปลือกตาที่ค่อย ๆ หลับลงช้า ปล่อยให้ร่างกายนวดด้วยกระแสน้ำวน ความสุขสบายภายในอ่างอาบน้ำกลับปลุกเร้าพายุในความคิดของเธอ

ภาพใบหน้าคมเข้มของ เจซี และสัมผัสเย็นเฉียบของผ้าเย็นที่เขาเคยเคลื่อนผ่านซอกคออย่างแผ่วเบาที่คลังสินค้า พุ่งย้อนกลับมาในมโนภาพอย่างไม่อาจห้ามได้

ขณะที่ร่างกายจมดิ่งลงในน้ำอุ่น ความรู้สึกคล้ายมีมือหนา ๆ ที่คุ้นเคยกำลังนวดคลึงไหล่ระหงของเธอจากทางด้านหลังเริ่่มก่อตัวขึ้นในจินตนาการ เธอจินตนาการเห็นเจซีคุกเข่าอยู่ข้างอ่าง มือของเขาไม่ได้ถือผ้าเย็นเหมือนตอนกลางวัน แต่เป็นฝ่ามือร้อนผ่าวที่ชโลมด้วยฟองสบู่

ปลายนิ้วของเขากดนวด บีบคลึงหัวไหล่อย่างมีจังหวะ ไล่แรงสัมผัสอุ่นเย็นสลับกันลงไปตามแนวกระดูกสันหลังอย่างจงใจ ช้า ๆ อย่างยั่วเย้า แต่หนักแน่นพอให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ ลมหายใจของเบลล่าค่อย ๆ แผ่วพร่า เปลือกตาปิดลงช้า ๆ ร่างทั้งร่างอ่อนระทวยไปกับสัมผัสที่ชวนให้เคลิ้มลึกขึ้นทุกขณะ ราวกับถูกดึงให้จมลงไปในห้วงอารมณ์ที่ยากจะต้านทาน

‘น้ำอุ่นพอไหมครับพี่เบล... หรือต้องให้ผมมาช่วยทำให้พี่ร้อนกว่านี้’ เสียงทุ้มต่ำที่มักจะทำให้เธอใจสั่นดังขึ้นในหัว

เบลล่าเผลอแอ่นหน้าอกที่กำลังเต่งตึงด้วยความวาบหวามขึ้นเหนือน้ำช้า ๆ ตามแรงมโนภาพที่เหนือการควบคุม มือของเธอเองที่กำลังถูสบู่กลับกลายเป็นตัวแทนของสัมผัสจากเด็กหนุ่มรุ่นลูก เธอปล่อยให้ปลายนิ้วลากผ่านเนินอกอิ่มที่ชูชันบดบังความหนาวเหน็บในใจมานานปี ลมหายใจเริ่มติดขัดเป็นห้วง ๆ เมื่อจินตนาการว่าเขากำลังโน้มตัวลงมาประทับจูบที่เปียกชื้นลงบนลาดไหล่

“อื้อ... เจซี พอเถอะ...” เธอกระซิบประท้วงในอากาศที่ว่างเปล่า แต่ร่างกายกลับตอบสนองด้วยความรู้สึกวาบหวาม ร้อนผ่าวจนปลายนิ้วเท้าเกร็งงอ ความร้อนจากน้ำอุ่นในอ่างบวกกับไฟราคะที่จุดติดในอก ทำให้ "แม่ม่ายสาวพราวเสน่ห์" อย่างเธอถึงกับต้องซบหน้าลงกับขอบอ่างอย่างหมดแรง

หลังจากใช้เวลาในห้องน้ำนานจนผิวเริ่มย่น เบลล่าเดินออกมาพร้อมชุดนอนผ้าไหมสายเดี่ยวสีมุกที่บางเบาจนแทบเห็นไปถึงไหนต่อไหน เธอทิ้งตัวลงบนเตียงกว้าง กลิ่นหอมจาง ๆ จากน้ำหอม Niche ที่เจซีเคยชมยังคงติดอยู่ที่ผิวกาย ความเหนื่อยล้าทำให้เธอเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว ในความฝัน สงครามประสาทและความปรารถนากลับยิ่งรุนแรงกว่าความจริง

เธอฝันว่าตัวเองกำลังนั่งอยู่ในห้องทำงานที่บริษัท แต่ไฟทุกดวงกลับดับลงเหลือเพียงแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ เจซีเดินเข้ามาหาเธอในชุดกางเกงสแล็คตัวเดียว แผงอกเปลือยเปล่าของเขาดูแน่นและแข็งแกร่งเกินต้านทาน เขาไม่ได้พูดอะไรแต่ก้าวเข้ามาอุ้มเธอขึ้นจากเก้าอี้บริหาร วางเธอลงบนโต๊ะทำงานไม้ตัวใหญ่ที่เธอใช้สั่งการคนนับร้อย เจซีแทรกตัวเข้าระหว่างขาเรียวสวยของเธอ มือหนาของเขาเลิกชุดผ้าไหมขึ้นสูงจนเห็นต้นขาอ่อนขาวนวล

“พี่เบลรู้ไหม... ว่าหุ่นของพี่มันจะสวยงามที่สุด ในสายตาของผม”

ในฝันนั้นเบลล่าไม่ได้ขัดขืนแม้แต่น้อย เธอกลับโน้มคอเขาลงมาจูบอย่างดูดดื่มรสสัมผัสในฝันมันช่างเสมือนจริงจนเธอรู้สึกถึงความเปียกชื้นและความร้อนแรงที่ใจกลางความเป็นสาว

เจซีรุกรานเธอด้วยบทรักที่ดุดันและอ่อนโยนในเวลาเดียวกัน เขาทำให้เธอรู้สึกเหมือนได้กลับไปเป็นเด็กสาวที่เพิ่งรู้จักความรักอีกครั้ง... แต่เป็นการรักที่แสนหวาน

เสียงครางแผ่วระรินในลำคอถูกกลืนหายไปพร้อมกับรสจูบที่ทวีความรำลึก เจซีไม่ได้เพียงแค่สัมผัส แต่เข้าครอบครองทุกลมหายใจของเธอ มือหนาเลื่อนลงมาบีบเคล้นเอวคอดกิ่วก่อนจะดึงร่างบางให้แนบชิดจนแทบไม่มีอากาศคั่นกลาง ความร้อนจากกายแกร่งส่งผ่านเนื้อผ้าปลุกเร้าสัญชาตญาณที่เบลล่าซ่อนไว้มานานให้ตื่นขึ้นอย่างช้า ๆ

เขาลากริมฝีปากลงมาตามแนวลำคอระหง ขบเม้มเบา ๆ สร้างความเสียวซ่านจนเธอต้องแอ่นอกรับอย่างลืมตัว ความนุ่มนวลเมื่อครู่เลือนหายไป แทนที่ด้วยพายุอารมณ์ที่โหมกระหน่ำ ทุกจังหวะที่เขาขยับกายช่างเต็มไปด้วยความต้องการที่รุนแรงและดิบเถื่อน แต่กลับแฝงไว้ด้วยความเชี่ยวชาญที่ทำให้เธอแทบคลั่ง

ปลายลิ้นร้อนระอุที่หยอกเย้าหยั่งลึก และฝ่ามือที่สำรวจไปทั่วทุกส่วนสัด ทำให้เบลล่ารู้สึกเหมือนร่างกายกำลังจะละลายกลายเป็นหยดน้ำ เจซีเร่งเร้าบทรักด้วยความช่ำชอง เขาบดเบียดร่างกายเข้าหาเธออย่างหนักหน่วงจนพื้นเตียงในความฝันดูจะสั่นคลอนตามแรงอารมณ์ ยิ่งเขารุกราน เบลล่ากลับยิ่งเบียดกายเข้าหา เรียกร้องสิ่งที่มากกว่า และร้อนแรงกว่าเดิมอย่างไม่รู้จักพอ

เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายตามกรอบหน้าสวยในขณะที่เธอยังจมดิ่งอยู่ในภวังค์ เสียงลมหายใจหอบกระชั้นประสานกันเป็นท่วงทำนองที่แสนวาบหวาม เบลล่ารับรู้ได้ถึงมวลความร้อนที่ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง อยู่ในจุดลึกสุดของร่างกาย มันรุนแรงจนเธอแทบจะทนไม่ไหว จนกระทั่ง...

เฮือก!

เบลล่าสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก ลมหายใจหอบถี่เหงื่อซึมตามไรผมจนเปียกชื้น เธอมองไปรอบห้องที่มืดมิดความจริงที่ว่าเธอนอนอยู่บนเตียงเพียงลำพังทำให้ความรู้สึกวูบวาบเกาะกินหัวใจ เธอยกมือขึ้นแตะริมฝีปากที่ยังรู้สึกเหมือนมีสัมผัสของเจซีหลงเหลืออยู่

“นี่เรา... เป็นบ้าไปแล้วเหรอเบลล่า”

"เพราะนายคนเดียว เจซี เด็กบ้า" เธอถามตัวเองในความมืดด้วยความสับสน

เธอยังคงเป็นแม่ของแอนนาเบล... เธอยังคงเป็นเจ้าของคลังแอนนาเบล แต่ตอนนี้กำแพงที่เธอสร้างไว้ป้องกันตัวเองจากผู้ชายมาตลอดสิบปี กำลังถูกเด็กหนุ่มรุ่นลูกคนหนึ่งสั่นคลอนจนแตกร้าว เบลล่าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เห็นข้อความแจ้งเตือนจากเจซีที่ส่งมาเมื่อหลายชั่วโมงก่อน

"ฝันดีนะครับพี่เบล... พรุ่งนี้ผมมีความลับจะบอกพี่ที่บริษัท"

เธอกดปิดหน้าจอแล้วขดตัวเข้าหาหมอนข้าง พยายามข่มตาหลับอีกครั้ง แต่ในใจรู้ดีว่านับจากวินาทีนี้ไป ชีวิตของเธอจะไม่มีวันกลับไปเรียบง่ายเหมือนเดิมอีกต่อไป ไฟสวาทที่เจซีจุดขึ้นกำลังจะเผาไหม้อดีตที่ขมขื่นของเธอให้มอดไหม้ แต่อาจจะแลกมาด้วยความพินาศของสิ่งที่เธอรักที่สุดเช่นกัน