หมอขี้เมากับสาวปรุงพิษ

ตอนที่ 1 คนไข้รายใหม่

ตอนที่1 คนไข้รายใหม่

ชีวิตใหม่จะนำพาพวกเราหลุดพ้นจากคำสาปแช่งของผู้คนทั่วหล้า คำกล่าวของแม่เฒ่าประจำหุบเขาพันธุ์พิษ

ใบหน้างดงามของดรุณีน้อยวัย 18 ยังคงนอนหลับใหลแน่นิ่งไม่รู้สติ เรือนกายที่งดงามของสาววัยแรกแย้ม ผิวขาวนวลอวบอิ่มแต่ยังถูกปิดกั้นของสงวนด้วยอาภรณ์ที่ขาดรุ่ย จนแทบจำไม่ได้ว่ารูปแบบอาภรณ์เดิมนั้นเป็นเช่นไร

เขาค่อย ๆ ใช้กรรไกรหนีบตัดอาภรณ์ที่เป็นอุปสรรคเหล่านั้นออก โลหิตแดงฉานไหลซึมทั่วสรรพางค์กาย เขาใช้ผ้าขาว 2 ผืนมาปกปิดจุดสำคัญในเรือนกายของสตรีไว้ ผ้าชุบน้ำอุ่นถูกนำมาเช็ดล้างเลือดในกายนางอย่างเบามือ แม้กระนั้นก็ยังสร้างความเจ็บแสบให้กับร่างบางที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงนั้นเป็นอย่างมาก

ความเจ็บแสบปลุกให้ 'เจียเอิน' ฟื้นตื่นจากอาการสลบไสล เธอค่อย ๆ รวบรวมสติที่ยังคงพอมีหลงเหลืออยู่บ้าง ทันใดนั้นเอง ภาพชีวิตของใครคนหนึ่งที่ไม่เคยรู้จัก ก็พลันพรั่งพรูเข้ามาในหัว ภาพชีวิตที่ลอบชนเข้ามาเป็นฉาก ๆ ตั้งแต่วัยเยาว์จนกระทั่ง...ภาพมาหยุดอยู่ที่ท้องฟ้าราตรีมืดมิดและหน้าผาสูง และความรู้สึกวูบหวิวก็กระชากดึงให้เจียเอิน ต้องลืมตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ

'นี่มันเกิดอะไรขึ้น ฉันตายแล้วอย่างนั้นหรือ ทำไมตายแล้วยังเจ็บอยู่อีกล่ะ ฝัน! ฉันต้องฝันไปแน่ๆ ฝันร้ายยยย.... '

ร่างกายเจ็บปวดแทบกระดิกตัวไม่ได้ แต่สิ่งที่เธอสัมผัสได้ในตอนนี้คือ กลิ่นยาสมุนไพร และเสียงคนเดิน นั่นแสดงให้รู้ได้ว่าเธอไม่ได้อยู่ที่นี่ลำพังคนเดียว

เจียเอินค่อยๆ หรี่ตามองรอบ ๆ โดยไม่ให้คนที่อยู่ด้วยรู้ตัว สิ่งที่เธอได้เห็นคือห้องที่ตกแต่งด้วยศิลปะโบราณ รวม ไปถึงเครื่องใช้ไม้สอยต่างๆ ที่เป็นรูปแบบของโบราณทั้งหมด เตาไฟ หม้อยาสมุนไพร รวมทั้ง ผู้ชายคนนั้น ก็ยังแต่งกายแบบโบราณ

เมื่อหันมามองร่างของตัวเอง ก็รู้ได้ว่าความเจ็บปวด ที่ได้รับอยู่นี้เกิดจากบาดแผลที่มีอยู่ทั่วร่างกาย

'แต่เอ๊ะ! นี่ฉันแก้ผ้าอยู่เหรอนี่ อยู่กับไอ้หมอนี่สองต่อสอง ตายละ! คิดอะไรไม่ดีไม่ร้ายกับฉันหรือเปล่าเนี่ย!'

เธอยังแกล้งสลบไม่รู้เรื่อง ทำเพียงคอยสังเกตดูสถานการณ์ไปเรื่อยๆ เมื่อหมอหนุ่ม กลับมาที่ร่างของเธออีกครั้ง เธอจึงค่อย ๆ แอบลอบมองเขา

'โอ้พระเจ้า กินอะไรมาเกิดวะพ่อ หล่อโคตร หลุดมาจากมังงะรึเปล่าวะ Oops! ฉันจำได้แล้ว นายนั่นเองที่เก็บฉันมา นายเป็นหมอหรอกเหรอนี่ ในความฝันร้ายก็มีนายนี่แหละเป็นฝันดีของฉัน'

แม้จะเจ็บเจียนตาย แต่ภายใต้หน้านิ่งตาหลับของนางนั้น กลับมีรอยยิ้มละมุนแฝงอยู่ จนร่างใหญ่สังเกตเห็นได้

"ฝันว่าขึ้นสวรรค์อยู่หรืออย่างไรสาวน้อย" อินชงเอ่ยกับร่างที่นอนแน่นิ่งนั้นอย่างเป็นกันเอง มือหนาทั้งสองข้างของเขาก็พลางพันกายให้แม่นางน้อยด้วยผ้าขาว

'แน่นอน สวรรค์ชั้นนี้มีเทพบุตรสุดหล่อด้วยแหละจ้า อิอิ' เธอตอบกลับเขาอยู่ในใจ

เจียเอินแอบลอบมองเขา ที่นั่งลงซับเลือดและพันแผลให้นางอย่างใจเย็น ยิ่งดูยิ่งละมุน การที่ต้องอยู่กับบุรุษที่มีพลังดาเมจขั้นรุนแรงเช่นนี้ อีกทั้งยังอยู่ในสภาพร่างกายที่เปลือยเปล่า มันทำเอาสาวเจ้าหัวใจเต้นแรง แก้มก็พลันอุ่นแดงอย่างไม่รู้ตัว

"อะไรกันเลือดซึมออกมาอีกแล้ว สูบฉีดดีปานคนดื่มสุรา" ว่าจบเขาก็เดินไปหยิบผ้าซับมาเพิ่ม แต่ตรงนั้นมีกาเหล้าวางตั้งอยู่เขารินมันในจอกเล็กแล้วกระดกยกจนหมดจอก

'เฮ้ยๆๆ! ไอ้คุณหมอ ซดเหล้าในเวลางานได้ไง เดี๋ยวแม่จะฟ้องให้หมดตัวหมดเสื้อหมดผ้าเลย' เจียเอินหลับตาลงเมื่อเขาหันกลับมาหา

เขาจัดการกับร่างนางจนครบทุกขั้นตอน สภาพของนางในตอนนี้ไม่ต่างจากมัมมี่

'อ่อนโยนและเอาใจใส่คนไข้ยิ่งนัก ไม่เคยเห็นหมอที่พิถีพิถันกับคนไข้แบบนี้มาก่อนเลย เจ้าหมอหน้าหล่อขี้ขโมย แอบเอาหัวใจของฉันไปครอบครองเสียแล้ว รู้ตัวบ้างปะ' คนป่วยที่ดูเหมือนจะดูสดชื่นเกินปกติ แอบระริกระรี้อยู่ลับๆ ดูเหมือนว่าจะเริ่มเชื่อจริงๆแล้ว ว่านี่คือห้วงฝันของตนที่มันสามารถควบคุมได้

อินชงถอนหายใจยาว รู้สึกโล่งใจเมื่อภารกิจนี่เสร็จสิ้น

"เฮ้อ! เสร็จซะที"

นี่ก็ล่วงเข้าไปจนถึงยามอิ๋น(03.00-04.59) เขาต้องจัดการกับคนไข้อย่างนางเพียงคนเดียว เพราะผู้ช่วยเขาลากลับบ้าน เขาเดินไปหยิบเหล้ารินลงจอกอีกครั้ง แต่แล้วก็ต้องวางมันเอาไว้เฉยๆ พลางเหลือบตามามองร่างบาง

"แปลกจริง ไม่อยากดื่มแล้ว ไม่รู้สึกหนาวแม้แต่น้อย รู้สึกว่าร่างกายเบาสบายมีกำลัง เป็นเพราะอะไรกัน?" อินชงย่นคิ้ว

เขาเดินเข้ามาจ้องหน้านางใกล้ๆ จนเจียเอินได้กลิ่นลมหายใจที่หอมอ่อนกลิ่นเหล้าผลไม้ มันยิ่งทำให้หัวใจของนางเต้นแรง

"สาวน้อย เจ้าไปทำอีท่าไหนถึงได้ยับมาทั้งตัวเช่นนี้ แถมยังมีพิษอ่อน ๆ ทั่วร่างอีกด้วย ข้าไม่เคยเจอคนไข้เช่นเจ้ามาก่อน หากเจ้ารอดได้ ก็ถือว่าเจ้าดวงแข็งมาก"

'ความฝันที่แปลกประหลาดในค่ำคืนนี้ทำให้ชีวิตที่สุดแสนจะน่าเบื่อของฉันมันมีสีสัน ทำให้นักพิษวิทยาวัย 29 อย่างฉันจิตใจกระชุ่มกระชวยได้ไม่น้อย แล้วฉันจะฝันถึงเธออีกนะ พ่อหนุ่มน้อย คุณหมอในฝันของฉัน '

ด้วยความเหนื่อยอ่อน และร่างกายที่บาดเจ็บสาหัส เจียเอินจึงผล็อยหลับลงไปอย่างง่ายดาย