Asena'dan Hemşire pansumanını yaparken bana bakıyordu. Beni izlemeyi nedense seviyor. Hayatında gördüğü ilk kadın değilim, büyük ihtimalle son da olmayacağım. Mavi gözlerinde ki bakışı kalpsiz olan bir kadının bile yumuşamasını sağlayabilirdi. Biz iki imkansız ortak bir noktada buluşmuştuk. Ortak noktamız etkileşimdi. İçimi titreten bir cazibesi vardı. Bu duygunun derinliğini bilmiyorum, bilmek istemiyorum. Bu böyle devam etmeli, ne ben ona hesap sormalıyım, nede o bana. Hemşire işini bitirince oturduğu yerden kalkıp bana doğru geldi. Ayağa kalktım. "Kırılmadığı için şanslıyım" dedi. Başımı olumlu anlamda sallayıp "Normalde ıskalamazdı ama sen şanslıydın" "Normalde tam tersi ama, seni tanıdıktan sonra şansımın döndüğünü düşünüyorum" dedi. Ben hafif bir şaşkınlık yaşarken bana gülümsed

