KUZEY'İN AĞZINDAN...
Yüzleşsin diye sabrettiğim adamın gidişiyle Yıldız dağ gibi kollarıma yığıldı.
"Çocuğu bile varmış..." dedi.
Zamanın durmuş olan vaktinde omuzlarımda hissettiğim acı dolu gözyaşlarına benim de pınarlarım eşlik ediyordu.
Hayatını adamış, ömrünü vermiş ve kendinden parça parça kaybetmiş. Yıldız'ın çocukluğunda yaşadığı kayıpları düşünürsek, bu içlerinde en ağır olandı.
Baba çok küçükken ölmüş, anne de ufakken terk etmiş. Amca ise zaten varlığından tövbe ettirip evden kaçırtmış. Yani Yıldız hayatında Egemen'e olduğu kadar kimseye bağlanmamış, bağlanamamış. Kimine zaman yetmemiş, kimine yüreği...
Ama Egemen'e her ikiside yetişmiş. Kalbini kaptırdığı adam yıllar boyu kandırmış, Yıldız'ın eksik kalan yanını sömürmüş.
Yıldız'da sırf gitmesin, beni terk etmesin diy
