Breeanna's POV
I'm staring at Chale while she's peacefully sleeping. Umiyak lang siya ng umiyak magmula ng makauwi kami saying I don't deserve what her dad have said and that she's sorry dapat daw ay hindi niya ako sinama and I keep telling her that it's okay, hindi din naman ako papayag na mag-isa siyang pumunta roon. She looks like her dad, lahat ng facial features ng dad niya nakuha niya except for his attitude.
Napangiti ako ng gumalaw siya payakap saakin at kumibot-kibot ang labi.
"You're a wonderful woman, Chale. Sayang at hindi iyon nakikita ng daddy mo." Ani ko bago siya dampian ng halik sa noo at yumakap sa kanya para matulog na din.
Nagising ako kinabukasan dahil sa walang tigil na pagtunog ng cellphone ko. Kinapa ko pa ang katabi ko pero wala na roon si Chale. Pilit na iminu
