The Billionaires Maid

Chapter 17

Cleia's POV

Maaga akong nagising ng umagang iyon.Tulog pa ang ibang kapatid ni Leon at mga pinsan niya. Simpling T shirt at faded jeans lang ang suot ko. Pagbaba ko sa may hagdan nasa receiving area na si Leon hinihintay ako. Ang gwapo nitong tingnan sa suot na Simpling White polo shirt na nakatupi hagang siko at isang itim na jeans. He look so clean and intimidating. Exited ako dahil ngayon ang araw ng pamamasyal as Leon's promise me.

"Are you ready? he ask.

" Yes. "exited kong sagot

" Let's go, then. " Masaya din nitong aya. Nahawa yata sa awra ko. He intertwined our hands at lumabas na ng bahay.

" Merry Christmas nga Pala Leon. "

" Merry Christmas too, baby. "

" Leon, hija kain muna kayo. "tawag ng mommy niya.

" It's okay mommy, sa labas na lang po kami mag breakfast. "mabilis na sagot nito na hindi humihinto sa paglalakad.

" Good morning po Tita, Merry Christmas po. " sabi ko habang naglalakad hila hila kasi ako ni Leon.

" Merry Christmas din, hija. "granting bati nang ginang. "Ingat kayu sa byahe." bilin nito.

"Okay po tita." sagot ko kumaway na lang ako sa ginang.

Nang nasa tapat na kami ng kotse niya binuksan nito ang pinto sa may passenger sit.

"Get in." masuyong utos nito sa akin. Inalalayan pa ako sa pag pasok para hindi ako mauntog.

Tahimik naming binaybay ang kahabaan ng national Highway first stop namin sa MOA. Nang makapasok na naghanap muna kami ng makakainan nagugutom na kasi kami. Pumasok kami sa chowking para kumain ayaw niya sana kaso gutom na talaga ako eh kaya wala siyang na gawa kundi pumayag.

Kasalukuyan na kaming kumakain nang magopen ito ng conversation.

"So, saan mo gustong pumunta.?" tanong nito.

"Kahit saan, saan ba magandang puntahan?" ganting tanong ko.

"Pwede nating puntahan lahat." naaliw na tugon nito.

"Tagala,"exited na sagot ko.

" Yes, baby. " masuyong Saad nito

"Thank you." masayang sagot ko. Tumayo pa ako pununta sa likod niya at napayakap.

Natigilan ito huminto sa pagkain at bigla itong na palingon sa likuran. Ako Naman ang Natigilan lahos mahalikan na kasi niya ang labi ko. Bigla tuloy akong Napakalas sa pagkakayakap namumulang bumalik sa upuan ko. Ang lakas pa man din ng kalabog ng dibdib ko.

"Kain tayo ulit." nahihiya Kong sabi.

Tumango lang ito at Kumilos para kumain ulit. Hindi nakatakas sa AKING mga mata ang pinipigilan nitong ngiti. Masaya ako dahil kasama ko siya, ang sweet pala ng luko para kaming lalanggamin.

Lahat ng magagandang historical spot sa manila pinuntahan namin pati sa Christmas bazaar sa may morato. Nag pa pictures kami sa mga Christmas display sa may MOA at lahat ng pinuntahan namin hindi ako umaalis na wala kaming picture. Nag enjoy talaga ako ng husto. Si Leon ang driver at photographer ko ng araw na iyon. Hindi lang din pamamasyal ang ginawa namin sa araw na iyon binilihan niya rin ako ng mga damit hindi na ako nakatangi magtatalo lang Kami. Ayaw ko pa Naman masira ang mood ko.

Hindi lang doon natapos ang pamamasyal pag may free time ito sa araw na iyo. Namasyal din kami sa Tagaytay, Batangas at bgayo. Masaya at nag enjoy talaga ako ng husto hindi dahil sa magagandang tanawin, tourist spots at historical sights kung Di dahil kasama ko si Leon. Lagi ko nga itong nahuhuling nakatingin sa akin Seyempre lagi din akong napapatitig sa gwapong mukha nito. "Mahal ko na yata ang isang ito."

Simula ng dumating kami galing sa pamamasyal nung araw na galing kami sa Mansion ng lolo niya. He instructed me to occupied the guest room iyung ginamit ko nung nag kasakit ako. Araw araw ang sinaryo namin ay hinahatid ko siya sa labas ng bahay pag umalis ito papuntang trabaho pagdumadating Naman ito tumatakbo akong salubongin siya sa may pinto para akong ingot na Iwan. Asawa lang ang peg. Nagtataka man ang matangadang ka tulong hindi na nagtanung pati si Silya lagi akong tinutukso gusto ko ng batukan ang kulit kasi pero Seyempre Di ko ginawa isa kaya akong ulirang guro.

Matulin ang Lima pang araw ang lumipas Besperas na ng Bagong Taon. Kasalukuyan akong nasa Garden nag aayos ng mga bulaklak nagulat ako ng biglang may yumakap sa akin sa likuran pumulupot ang mga braso nito sa bewang ko isinubsob panya ang ulo sa leeg ko. Naamoy ko ang pamilyar niyang amoy.

"Hi..baby". Saad nitong hindi inaangat ang ulo sa leeg ko.

"Hi akala ko nakaalis ka na papuntang trabaho.?tanong ko hinayaan ko lang siyang yakapin ako gusto ko rin naman. Umalis na kasi ito kanina hinatid ko pa sa may kotse nito.

" Bumalik ako. " sagot nito nakasubsob parin.

" Huh.. Bakit.? " takang tanung ko hindi na man ako makalingon kasi nakasubsob ang ulo nito sa leeg ko.

"I came back because I miss you." sagot nito. Pinihit na ako paharap sa kanya. Idinikit pa nang husto ang katawa ko sa kanya.

"Miss mo ako?." takang tanong ko. "kahihiwalay lang natin kanina ah.."

"Yes. I miss you so much." sabi nito hinalikan pa ako sa labi. Ang halik nito ngaun ay mariin maalab at mapusok. Napapikit ako sa sobrang kaba. Marahan nitong kinagat ang pang ibabang labi ko para maibuka ko ang aking bibig. Malaya tuloy nito napasok ang dila para galugarin ang loob ng bibig ko. Hindi ko mapigilang umungol sa senyasyon nadarama. Nanlalabbot ang mga tuhod ko para hindi ako tuluyang mapadausdos sa lupa mas lalo pa nitong hinigpitan ang pakakayakap sa akin. Hindi ko man maipatong ang mga kamay ko sa leeg niya dahil hawak ko pa ang gardening tool. Napahinto ito sa paghalik ng may nagsalita sa likod nito.

"Hijo, tumatawag ang daddy mo hindi ka daw niya makontak nasa landline." bungad na sabi ni Nana.

Huminto ito sa paghalik at kumalas sa pakakayakap. Namula ang mukha ko sa pagkapahiya dahil nasaksihan ng matanda ang halikang naganap.

"Okay po Nana." sagot nito sa matanda. "sagutin ko muna, baby." baling nito sa akin at pumasok na sa loob.

Makahulugan akong tingnan ng matanda na may mapanuksong ngiti. Sumunod na rin ito sa loob ng bahay. Bumuntong hininga ako at bumalik na sa pagsasalin ng mga bulaklak sa mga paso.

Habang nagtatanim naisip ko nahuhulog na ang loob ko kay Leon ganon din ito sa akin pa naano na pag umuwi na ako sa amin. Hindi na man pwede akong manatili dito sa kanya dahil diin ang buhay ko sa probinsya. Isipin palang na iiwan ko ito umiinit na ang gilid ng mga mata ko.