พรพระพายตื่นเช้าขึ้นมาตามเวลาปกติ ซึ่งพอเธอตื่นขึ้นมาแล้วกลับไม่เจอกับสายฟ้าอย่างเช่นทุกวัน มีเพียงกระดาษโน้ตที่ชายหนุ่มทิ้งเอาไว้ให้เธอตรงหัวนอนเท่านั้น
ผมไปทำงานก่อนนะ กลับมาช่วงสาย ๆ ถ้ามีอะไรบอกแม่บ้านได้เลย
อย่างน้อยก็มีจิตสำนึกอยู่บ้าง
พรพระพายระบายยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนลุกจากเตียงเดินเลี่ยงเข้าห้องน้ำไป ซึ่งพอเธอได้เห็นสภาพตนเองในกระจก หญิงสาวก็รู้สึกตกใจไม่น้อย
คุณมันเป็นหมาหรือไงเนี่ย
พรพระพายอยากจะอาละวาดออกมาให้รู้แล้วรู้รอด เพียงแต่ต้นเหตุที่ทำให้เธอตกอยู่ในสภาพแบบนี้กลับไม่ได้อยู่ที่นี่
พรพระพายมองร่องรอยรักสีแดงช้ำม่วงตามเนื้อตัวของตัวเองอย่างเจ็บใจ ไม่คิดว่าสายฟ้าจะฝากเอาไว้เยอะขนาดนี้
แต่ทว่าเธอก็ทำได้เพียงแต่ก่นด่าอีกฝ่ายภายในใจเท่านั้น เพราะไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากพาตนเองไปอาบน้ำชำระล้างร่างกาย
พรพระพายเดินลงมาจากชั้นบนเพื่อหาอะไรทานด้วยความหิว เธอกลับมาจาก
