สายฟ้าใช้เวลาทำงานเพียงไม่ถึงชั่วโมง ทั้ง ๆ ที่เขาบอกพรพระพายเอาไว้ว่าทำงานเป็นชั่วโมง แต่นี่อะไรยังไม่ถึงชั่วโมงด้วยซ้ำ เขาก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว
“หิวยัง” สายฟ้าที่เพิ่งปิดแฟ้มเอกสารฉบับสุดท้ายลง เอ่ยถามคนตัวเล็กออกมาด้วยใบหน้ายิ้ม ๆ
“ค่ะ เริ่มหิวแล้ว แต่คุณยังทำงานไม่เสร็จเลยนะคะ” พรพระพายเอ่ยออกมาอย่างงอน ๆ ซึ่งพอสายฟ้าได้เห็นแบบนั้น เขาก็รีบเดินเข้ามาหาคนตัวเล็กในทันที
“เป็นอะไร งอนผมเหรอ” สายฟ้าเดินเข้ามานั่งลงข้าง ๆ คนตัวเล็กก่อนเอ่ยถาม ใบหน้าคมยื่นเข้าไปหาร่างบางอย่างรอคำตอบ
“เปล่าค่ะ”
“ไม่จริง คุณโกรธผม”
“ฉันไม่ได้โกรธ” พรพระพายเอ่ยปฏิเสธก่อนหันไปมองอีกทาง
“ไม่จริง คุณกำลังโกรธผมอยู่” สายฟ้าไม่เพียงแต่เอ่ยออกมา พร้อมจับใบหน้าของพรพระพายให้หันกลับมามองหน้าตัวเอง
“ฉันจะโกรธคุณได้ยังไง ฉันไม่มีสิทธิ์สักหน่อย”
“นั่นไง งอนผมจริง ๆ ด้วย ผมจะบอกอะไรคุณอย่างหน
