หลังจากพรพระพายถูกสั่งพักงานมานานนับอาทิตย์ สุดท้ายวันนี้เธอก็ได้กลับไปทำงานอีกครั้ง โดยที่มีนเป็นคนตามเธอให้กลับมาทำงาน
“ตกลงเรื่องนั้นท่านประธานว่ายังไงบ้างคะ” น้ำชาเอ่ยถามมีนหัวหน้าของตัวเองด้วยความสงสัย เพราะเรื่องการทุจริตแบบนั้นไม่น่าจะจบลงง่าย ๆ แบบนั้น
“คงทำอะไรไม่ได้อย่างที่รู้ ๆ กัน” มีนเอ่ยอย่างหนักใจ เพราะอย่างไรเสียบริษัทนี้ก็ต้องเลือกคนของตัวเองมากกว่าพนักงานขายธรรมดาที่เป็นคนนอก
“เฮ้อ แบบนี้โครงการหน้าก็คงต้องทำรวมกันอีกเหรอ ไม่ไหวนะคะ” น้ำชาเอ่ยอย่างเหนื่อยใจ ในขณะที่มีนกับพรพระพายก็ไม่ต่างจากเธอ
“เดี๋ยวพวกคุณสองคนเข้ามาหาผมที่ห้องหน่อย” ประธานบริษัทที่เพิ่งเดินเข้ามาภายในบริษัทแล้วบังเอิญเจอพรพระพายกับเพื่อนสนิทของหญิงสาวยืนอยู่ตรงหน้าบริษัทตัวเองพอดี จึงพูดขึ้นก่อนเดินตรงไปที่ลิฟต์
“ใครอ่ะ พี่เหรอ หรือหนู” น้ำชาหันมามองใบหน้าของมีนอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่ประธานบร
