“พรพระพาย” สายฟ้าเดินตามพรพระพายเข้ามาภายในห้องนอนก่อนจะเอ่ยเรียกชื่อเต็มของหญิงสาว เขาจับลงที่ข้อมือเรียวสวย ก่อนออกแรงดึงให้เธอหันกลับมามองตัวเอง
แต่อาจจะเพราะแรงที่มากไป ทำให้ตอนนี้ร่างบางปะทะเข้ากับอกแกร่งของอีกฝ่าย ซึ่งแน่นอนว่าคนอย่างสายฟ้าไม่ยอมปล่อยให้หญิงสาวไปง่าย ๆ เมื่อเขาโอบที่เอวบางของพรพระพายเอาไว้
“คุณจะทำอะไรปล่อยนะคะ” พรพระพายเอ่ยประท้วงออกมาเมื่ออยู่ ๆ อีกฝ่ายก็ดึงให้เธอเข้ามาหาตัวเอง แต่ทว่ายิ่งเธอพยายามดิ้นมากเท่าไหร่สายฟ้ายิ่งออกแรงรัดเอวของพรพระพายมากขึ้นมากกว่านั้น
“นี่คุณ” พรพระพายใช้มือดันที่อกของชายหนุ่มหวังแค่ให้เขาออกห่างตัวเอง แต่ทว่ากลับไม่เป็นผล สายตาที่มองจับจองลงมายังร่างบางในเวลานี้ทำให้พรพระพายรู้สึกหวั่นใจไม่น้อย แต่ทว่ายังไม่ทันที่หญิงสาวจะเอื้อนเอ่ยอะไรออกมา เรียวปากหนาของสายฟ้าก็แนบลงบนเรียวปากของหญิงสาว
รสจูบที่หยาบโลนและรุนแรงของเขาบ่งบอกถึง
