หลังจากพรพระพายเก็บข้าวของเสร็จ เธอก็ถูกสายฟ้าพากลับมาที่บ้านทันที แต่ทว่าพอมาถึงสายฟ้ากลับไล่หญิงสาวให้ขึ้นไปพัก
ซึ่งพรพระพายก็ทำได้เพียงแต่เดินกลับขึ้นไปยังชั้นบนของบ้านอย่างไม่มีทางเลือก หลังจากเวลาผ่านไปนานเกือบ 3 ชั่วโมง สายฟ้าก็เดินกลับขึ้นมายังชั้นบนของบ้าน
“คุณเนี่ยแม้แต่ตอนนอนก็น่ารัก” สายฟ้าโน้มใบหน้าลงไปจูบลงที่หน้าผากของพรพระพาย ซึ่งการกระทำของเขาแม้เป็นการกระทำที่แผ่วเบา แต่กลับทำให้คนที่หลับตื่นขึ้นมา
“ผมกวนคุณแล้ว”
“ไปไหนมาคะ” พรพระพายไม่เพียงแต่เอ่ยถาม มือเรียวของเธอจะโอบคอของอีกฝ่ายเอาไว้
“ไปทำงานมาครับ”
“เหรอคะ” พรพระพายมองลำคอของสายฟ้าพร้อมกลืนน้ำลายลงคออย่างช้า ๆ เธอเผลอเลียเรียวปากของตนเองเบา ๆ
“ยั่วผมแบบนี้อย่าหาว่าผมใจร้าย” สายฟ้าพูดก่อนโน้มใบหน้าลงไปจูบเรียวปากของพรพระพาย อีกทั้งตอนนี้เขาได้ปลดเสื้อผ้าของตนเองออกอย่างช้า ๆ
สายฟ้าใช้เวลาเพียงไม่นานเสื้
