Çakır
“Seni, kalbimin en derinlerinde bir sır gibi saklayamayacağım artık, Leyla. Seni sevmekten kaçmayacağım,” dedim kendi içimde. Bu sözler zihnimde yankılanırken geceyi zor çıkardım. Sabaha kadar gözüme uyku girmemişti. Yağız beni odama getirip yatağıma uzattı ve dinlenmemi söyledi, ama uyumak bir yana, düşünceler beynimi kemiriyordu.
Kerim’in Leyla’yı öpmesi, babamın duyduğu her şeyin ağırlığıyla bana attığı o tokat... Leyla’nın Kerim tarafından kahraman gibi savunulup götürülmesi... Aşık olduğum kadını koruyamamış, başka birine kaptırmıştım. Bir yandan içimde çaresizlik kabarırken, diğer yandan onun için duyduğum kıskançlık ve öfke kalbime bıçak gibi saplanıyordu.
Sabah saat altı gibi, gözlerimde uyku olmadan telefona bakarken, Leyla’yla çekildiğimiz fotoğraflara gözüm takıldı. Gü
