"Bir günüm toz pembe aşk tadında
Bir günüm simsiyah gözyaşında
Türlü renkler gibi halimiz
Vücudumuzda birbirimizden biriz
Yorulmuş ruhumuz
Örselenmiş kalbimiz kavgalarda
Çok nedeni varken yürümek
Bir sebebi yokken gitmek
Aşka münhasır dengesizlik
Zor sızınca içine o kuşkular
Zor çalınca ağlamamak o şarkılar
Zor yokmuşsun gibi yaşamak
Reddedilmiş itirazı
Mahveyleyip bütün hazzı
Düşünürken bu nasıl yazı
Aşk acıya dünden razı"
Leyla/Kerim
"Nereye gidiyoruz?" diye sordum, içimdeki karmaşayı saklayarak. Yanımda arabasını kullanan adama bakarken bir an duraksadım. Bugün bana en zor anımda destek olan, bir nevi kahramanım olmuştu. Ama işin tuhaf yanı, kalbimdeki kişi o değildi. Aşık olduğum ve yanımda olan iki kişi, birbirinden tamamen farklıydı. Biri, aşkımı her fırsatta inciten
