Ipinikit ng dalaga ang mga mata habang pinapakiramdaman ang paligid. Tahimik lang na nakahiga si Kone, mukhang hindi din nito ginamit ang kumot na ibinigay niya dahil hindi man lang niya naramdaman na gumalaw ito.
Maybe, it's not a mistake to let my guard down, right?
Pinakalma niya ang sarili nang makitang nakapikit na ang binata. His face looks tired and happy at the same time, kahit ang totoo ay nadadamay lang naman ito sa kanyang mga suliranin. Kone deserves to be happy and to have a peaceful life but he choose to share with her agony.
Ang totoo ay nakakaramdam na siya ng hiya dito. He's selfless and supportive, kahit pa wala siyang ibang ginawa kung hindi pasakitan ito at gawing sandalan sa tuwing siya'y lumuluha.
Kaya naman nagawa niyang sabihin ang mga katagang 'yon kanina, nais
