Joel kızgın görünüyordu, annesiyle arasında soğuk rüzgârlar esiyor gibiydi bu beni ilgilendirmezdi. Ses çıkarmamak en güzeli olurdu benim ailevi ilişkilerim çok daha berbattı. Birden burnumun direği sızladı annemi özlemiştim.
Geri dönüşümüz sessizlik içinde geçti, eve gelmek üzereydik beline sıkıca sarıldım “Joel annenle görüşmeye hazır değilim”
Cevap vermedi bahçe kapısından girdik, eve yaklaşmadan daha dar bir yola saptı. Sık ağaçlar içinde minik bir kulübenin önünde durdu. “Burada rahat edersin, kapının anahtarı ilk saksının altında”
Joel’in beni zorlamaması hoşuma gitmişti. Kaskımı elleriyle çıkarıp dudaklarıma kısa bir öpücük kondurup son hızla uzaklaştı. Popom kaşınınca üzerimi değişecek kıyafet getir demeyi unuttuğumu fark ettim. Neyse içerinin durumuna göre telefon ederdim…
Küç
