หลังจากมื้ออาหารค่ำอันแสนอบอุ่นและอบอวลไปด้วยความเข้าใจผ่านพ้นไป ทั้งแมนและโบว์ต่างช่วยกันเก็บกวาดถ้วยชามและเช็ดโต๊ะอาหารด้วยความสนิทสนมที่เพิ่มมากขึ้น โบว์รับหน้าที่ล้างจานที่อ่างล้างหลังบ้าน โดยมีร้อยโทหนุ่มร่างยักษ์คอยยืนเคียงข้างช่วยเช็ดแห้งและจัดเก็บจานเข้าตู้ทีละใบอย่างรู้ใจ แสงไฟสีส้มสลัวและเสียงสายน้ำไหลเอื่อยขับกล่อมให้ค่ำคืนนี้ดูเงียบสงบจนโบว์เผลอคิดไปว่า ช่วงเวลาที่เจ็บปวดในอดีตกำลังจะถูกลบเลือนไปด้วยความใกล้ชิดในปัจจุบัน
เมื่อภารกิจในครัวเสร็จสิ้นลง นาฬิกาบนฝาผนังไม้บอกเวลาเกือบสี่ทุ่ม โบว์เดินนำแมนกลับออกมาที่ประตูหน้าบ้านพักครู เธอหันหลังกลับมาส่งยิ้มบาง ๆ ให้เขาเพื่อเป็นสัญญาณบอกกลาย ๆ ว่าถึงเวลาที่ต้องแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อนตามหน้าที่
"ดึกมากแล้ว... พี่แมนเดินทางกลับค่ายดี ๆ นะคะ ขอบคุณมากสำหรับอาหารเย็นและที่ช่วยโบว์ทำความสะอาดบ้านในวันนี้ค่ะ" โบว์เอ่ยปากส่งทหารหนุ่มตามม
