ขบวนรถบรรทุกทหารและยานหุ้มเกราะของกองพันทหารราบเคลื่อนที่เร็ว แล่นฝ่าเนินเขาและเส้นทางลูกรังอันทุรกันดารท่ามกลางกลุ่มควันดินสีแดงที่ฟุ้งกระจาย ก่อนจะมาจอดสนิท ณ ฐานปฏิบัติการยุทธวิธีถาวรชายแดนบูรพา ทันทีที่สองเท้าในรองเท้าคอมแบทหนาของ "ร้อยโทแมน" ก้าวแตะพื้นดิน แผงอกกว้างซึมซับเอาไอแดดอันร้อนระอุและกลิ่นอายของสงครามที่คละคลุ้งอยู่ในมวลอากาศ ใบหน้าคมคายเคร่งขรึมและดุดันไร้ซึ่งร่องรอยของความใจดีดั่งเช่นเวลาที่อยู่ใกล้ครูสาว
"ผู้กองแมนครับ! เชิญที่ห้องบัญชาการด่วนครับ ผู้บังคับการฐานรออยู่" นายทหารเวรวิ่งเข้ามาตะเบ๊ะรับคำสั่งด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ภายในบังเกอร์ใต้ดินที่ดัดแปลงเป็นห้องวางแผนยุทธการ แสงไฟนีออนสลัวส่องกระทบแผนที่ทหารแผ่นใหญ่ แมนก้าวเข้าไปร่วมโต๊ะกับนายทหารชั้นผู้ใหญ่และผู้บังคับหมวดปืนเล็กที่ประจำการอยู่ในพื้นที่อยู่ก่อนแล้ว สถานการณ์ตึงเครียดกว่าที่คิดไว้มาก เมื่อทหารประจำพื้น
