ค่ำคืนอันยาวนานที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความหวานและความเข้าใจล่วงเลยผ่านไปท่ามกลางความเงียบสงัดของบ้านพักท้ายโรงเรียน หลังจากสัมผัสอันแสนอ่อนโยนที่ริมฝีปากผละออกจากกัน ทั้งแมนและโบว์ต่างก็ไม่มีใครเอ่ยคำใดออกมาอีก มีเพียงสายตาที่ทอดมองกันด้วยความรู้สึกที่แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กำแพงหนาที่เคยขวางกั้นพังทลายลงเหลือเพียงความอุ่นซ่านที่รินไหลอยู่ภายในอก
ด้วยเกียรติของชายชาติทหารและความเคารพในตัวผู้หญิงที่รักสุดหัวใจ แมนไม่ได้ล่วงเกินหรือกระทำการใด ๆ ที่เกินเลยไปมากกว่าจูบเพื่อถอนความคิดถึงนั้น ชายหนุ่มช่วยโบว์จัดแจงปูที่นอนสำรองลงบนพื้นไม้กระดานของห้องโถงรับแขกอย่างเรียบร้อย ก่อนที่โบว์จะเอ่ยคำลาเสียงแผ่วแล้วหมุนตัวเดินกลับเข้าห้องนอนของตัวเองไป ล็อกกลอนประตูแผ่วเบาเพื่อทิ้งระยะห่างที่เหมาะสมให้แก่กันและกัน
ในความมืดมิดของห้องนอน โบว์ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้าง มือเรียวยกขึ้นแตะริมฝีปากตัวเอง
