แสงแดดสุดท้ายของวันทอแสงสีส้มอมแดงจัดพาดผ่านแนวทิวเขาอันสลับซับซ้อนของชายแดนตะวันออก บรรยากาศรอบฐานปฏิบัติการยุทธวิธีถาวรยังคงคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายของความตึงเครียด หลังจากการปะทะเมื่อคืนวาน ทุกหน่วยยังคงตรึงกำลังในอัตราพร้อมรบสูงสุด ทหารทุกนายเหนื่อยล้าทว่าสายตาเต็มไปด้วยความตื่นตัว
ท่ามกลางความกดดันนั้น "ร้อยโทแมน" เพิ่งจะเสร็จสิ้นจากการนำกำลังพลออกลาดตระเวนตามแผนยุทธการใหม่ ชายหนุ่มเดินก้าวเท้าเข้ามาในบังเกอร์ส่วนกลางด้วยสภาพเนื้อตัวมอมแมมไปด้วยคราบดินและหยาดเหงื่อ นายทหารสื่อสารคนหนึ่งรีบเดินเข้ามาหาพร้อมกับยื่นเครื่องโทรศัพท์ดาวเทียมสีดำสนิทเครื่องโตส่งให้
"ผู้กองครับ สัญญาณดาวเทียมเปิดช่องสัญญาณสั้น ๆ ให้ติดต่อแนวหลังได้ 5 นาทีครับ ก่อนที่เราจะต้องปิดระบบเพื่อป้องกันการดักจับพิกัดจากฝั่งตรงข้าม"
แมนชะงักกึก ชายหนุ่มยื่นมืออันสั่นเทาเล็กน้อยไปรับโทรศัพท์เครื่องนั้นมา หัวใจดวงโตที่เ
