Bora karnımın üzerini okşuyordu, gülümseyerek açtım gözlerimi. Bora da aynı şekilde gülümseyerek izliyordu beni, sarılıp çektim onu kendime.
"Sabah şerifleriniz hayır olsun Bora ağam, bu mutluluğunuzu neye borçluyuz?" dedim sırıtarak, Bora da sırıttı.
"Güzeller güzeli karıma borçluyum, her gün böyle yanımda uyuyup kollarımda uyandığı için şükrediyordum." Bora böyle güzel güzel konuşunca içimde tuhaf bir şeyler oluyordu, garip bir şekilde heyecanlanıyordum. Yanağını öpüp kalktım yataktan, banyoya gidip elimi yüzümü yıkadım ve üzerimi değiştirdim. Bora düzenli olarak sırtıma Barış'ın verdiği kremi sürüyordu, sırtımdaki yara izlerinin %70'i gitmişti neredeyse. Bora'nın kıyafetlerini de hazırlayıp odayı topladıktan sonra birlikte aşağı indik, henüz kimse kalkmamıştı ama Hale abla yardımcılar
