ตอนที่1
1044 Words
"เธอจะเหยียบข้าวเหรอ?" ดาวเหนือ🌾 กล่าวเสียงกร้าว ขณะที่มองไปที่หญิงสาวที่เดินตรงมาทางเขา
"ก็แค่ข้าวนิดหน่อยเอง จะอะไรมากมาย?" หญิงสาว 🕊️ ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่ใส่ใจ
"เธอไม่เข้าใจหรอก มันไม่ใช่แค่ข้าว แต่มันคือชีวิตของคนที่นี่!" ดาวเหนือ🌾 กล่าวอย่างเต็มไปด้วยความห่วงใย ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าและยื่นมือไปหยุดหญิงสาวไม่ให้ก้าวไปข้างหน้าอีก
"เฮ้อ! ฉันก็แค่หลงทางมา ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้มันเสียหายสักหน่อย!" หญิงสาว 🕊️ ตอบกลับเสียงห้วน ขณะที่มองไปที่เขาด้วยความหงุดหงิด
"หลงทาง? แล้วถ้าเธอทำลายข้าวไปล่ะ? เธอรู้ไหมว่ามันจะทำให้ครอบครัวของฉันต้องเดือดร้อนไปอีกกี่เดือน?" ดาวเหนือ🌾 ถามด้วยเสียงที่มีความกังวลอยู่ในนั้น
"ฉันก็แค่เดินผ่านทางนี้เอง!" หญิงสาว 🕊️ ตอบอย่างไม่เข้าใจ
"ทางนี้มันไม่ใช่ทางของเธอ! หัดคิดถึงคนอื่นบ้างสิ!" ดาวเหนือ🌾 ย้ำเสียงแข็ง
"ดี! ได้ยินแล้ว! สรุปว่าคุณมาดูถูกคนเมืองอย่างฉันเหรอ?" หญิงสาว 🕊️ ตอบกลับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
"ไม่ใช่การดูถูก แต่คือการสอนให้เธอรู้จักความรับผิดชอบ!" ดาวเหนือ🌾 พูดเสียงต่ำ แต่แฝงไปด้วยความจริงจัง
"โอ้! ดูคุณพูดสิ! ถ้าคุณทำแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ฉันจะหลีกไปไม่เจอคุณอีกแน่!" หญิงสาว 🕊️ กล่าวก่อนจะหันหลังและเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว
"เอาเลย ไปตามทางที่เธอคิดว่าถูกแล้วกัน!" ดาวเหนือ🌾 พูดเสียงต่ำ ขณะที่มองหญิงสาวที่เดินหนีไปอย่างไม่พอใจ
หญิงสาว 🕊️ หยุดเดินและหันกลับมา "ทำไมต้องขี้โมโหแบบนี้?" เธอถามเสียงเบา ขณะที่มองเขาด้วยสายตาที่ไม่ค่อยเข้าใจ
"ก็เพราะไม่อยากให้ใครทำลายสิ่งที่เราเคารพไง!" ดาวเหนือ🌾 ตอบกลับอย่างชัดเจน
"พูดอะไรก็ไม่เข้าใจหรอก!" หญิงสาว 🕊️ ตอบกลับด้วยท่าทางขุ่นเคือง
"เธอก็ไม่พยายามเข้าใจฉันด้วย!" ดาวเหนือ🌾 พูดเสียงดังขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะหันหลังกลับและเดินไปทางอื่น
"เอาเลย ไปตามทางที่เธอคิดว่าถูกแล้วกัน!" ดาวเหนือ🌾 พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีความสนใจ
ทั้งสองแยกทางไปโดยไม่มีคำพูดใด ๆ ต่อมา
---
"เฮ้ ดาวเหนือ🌾! เจอคนไฮโซมาแล้วเหรอ? ดูท่าจะปากแข็งนะ!" เกษม👨🌾 ทักทายเพื่อนของเขาอย่างขบขัน ขณะที่มองไปที่ดาวเหนือ🌾 ที่ยังยืนอยู่กลางทุ่งนา
"แค่คิดว่าเธอเป็นคนที่ไม่มีความเข้าใจอะไรเลย ก็เลยหงุดหงิด" ดาวเหนือ🌾 ตอบกลับขณะที่ยังยืนอยู่กลางทุ่งนา ราวกับกำลังคิดถึงเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้น
"ใช่ไหมล่ะ เอ็งบอกเองใช่ไหมว่าเธอจะไปไหนก็ไป แค่ไม่เหยียบข้าวก็พอ!" เกษม👨🌾 พูดไปพร้อมกับหัวเราะ
"เธอไม่เข้าใจอะไรเลยจริง ๆ เธอแค่เอาแต่ใจตัวเอง" ดาวเหนือ🌾 บ่นออกมาด้วยความหงุดหงิด
"มันไม่แปลกหรอกที่พวกคนไฮโซจะไม่เข้าใจ ทำใจหน่อยสิ" เกษม👨🌾 กล่าวปลอบเพื่อน
"ถ้าหากว่าเธอเป็นคนธรรมดา คงจะเข้าใจมากกว่านี้" ดาวเหนือ🌾 พูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
"เอ็งเคยคิดไหมว่า เธออาจจะแค่ไม่รู้?" เกษม👨🌾 ถามด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง
"แล้วทำไมต้องให้เธอทำตัวไม่รู้เรื่องกันล่ะ?" ดาวเหนือ🌾 ย้อนถาม
"เฮ้ ๆ น่าไปทำไร่ทำสวนกันดีกว่าไหม ข้าจะพูดถึงเธอตลอดไปไม่จบหรอก" เกษม👨🌾 พูดด้วยรอยยิ้มขำ ๆ ขณะที่กำลังเดินไปช่วยดาวเหนือ🌾 ทำงาน
"ฮ่ะ ๆ งั้นก็ทำไปเลย แล้วเดี๋ยวเธอก็เจอคนใจดีในสักวัน" ดาวเหนือ🌾 พูดพลางหัวเราะเล็กน้อย
"ใจดีแล้วไม่ใช่ทุกคนจะเข้าใจหรอกนะ แต่เอ็งทำยังไงก็ยังเป็นตัวเอง" เกษม👨🌾 กล่าวพร้อมกับยิ้มให้เพื่อนของเขา
ทั้งสองหัวเราะพร้อมกัน ก่อนจะกลับไปช่วยกันทำงานในนา
---
"เหนือ...ทำไมลูกต้องเหนื่อยขนาดนี้?" แม่ของดาวเหนือ🌾 ถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง
"แม่ไม่ต้องห่วงผมเลย ผมยังไหว" ดาวเหนือ🌾 ตอบเสียงเรียบ ขณะที่ยังคงทำงานในนา
"แต่แม่เห็นลูกทำงานหนักเกินไป แม่ไม่อยากเห็นลูกเหนื่อยแบบนี้" แม่ของเขาพูดอย่างเป็นห่วง
"ไม่เป็นไรครับ แม่ครับ ผมจะทำให้แม่และน้องอยู่ดีมีสุข" ดาวเหนือ🌾 กล่าวด้วยความตั้งใจ
"แล้วทำไมต้องเหนื่อยขนาดนี้? ทำไมไม่ให้แม่ช่วยแบ่งเบา?" แม่ของเขาถามด้วยความกังวล
"แม่ก็รู้ดี ผมทำเพราะผมอยากทำเอง ไม่อยากให้ใครต้องเดือดร้อน" ดาวเหนือ🌾 พูดเสียงอ่อน
"แต่แม่ก็ห่วงลูกนะ ขอโทษนะลูก" แม่กล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้า
"แม่อย่าพูดแบบนี้เลยครับ ผมจะดูแลตัวเองได้ แค่แม่ไม่ต้องเป็นห่วงก็พอแล้ว" ดาวเหนือ🌾 พูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล
"ขอบคุณนะลูก แม่จะไม่ห่วงแล้ว แต่แม่ก็อยากให้ลูกสุขใจบ้าง" แม่ของเขาพูดด้วยรอยยิ้ม
"ผมจะไม่ให้แม่ต้องห่วงเลยครับ" ดาวเหนือ🌾 ยิ้มตอบ
---
"ที่นี่มันสวยนะคะ...เงียบสงบเหมือนฝัน" หญิงสาว 🕊️ พูดออกมา ขณะมองไปที่ทุ่งนาอันกว้างใหญ่
"นี่แหละชีวิตของเรา ที่มีความเงียบสงบ" ดาวเหนือ🌾 ตอบกลับด้วยน้ำเสียงสงบ
"แต่สำหรับฉัน มันคือความแปลกใหม่" หญิงสาว 🕊️ กล่าวอย่างจริงจัง
"ความแปลกใหม่บางทีก็ทำให้เราเติบโตได้" ดาวเหนือ🌾 พูดพลางมองไปที่ทิวทัศน์รอบตัว
"คุณคิดแบบนี้เหรอ?" หญิงสาว 🕊️ ถามด้วยน้ำเสียงสงสัย
"ใช่ ถ้าเราไม่เปิดใจ เราจะไม่มีทางเห็นโลกในมุมที่มันสวยได้" ดาวเหนือ🌾 กล่าว
"บางทีฉันอาจจะยังไม่เข้าใจโลกแบบนี้ดีพอ" หญิงสาว 🕊️ พูดอย่างตรงไปตรงมา
"แต่โลกแบบนี้มีทั้งความอบอุ่นและความจริง มันสอนให้เรารู้จักความหมายของชีวิตจริง ๆ" ดาวเหนือ🌾 กล่าว
"ฉันเริ่มจะเข้าใจแล้ว...ว่าบางครั้ง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการอยู่กับตัวเอง" หญิงสาว 🕊️ พูดออกมา ขณะที่ยิ้มบาง ๆ
"ใช่แล้วครับ ทุกสิ่งมีความสำคัญในตัวของมันเอง" ดาวเหนือ🌾 ตอบด้วยรอยยิ้มเช่นกัน
- Writer
