“อะ อะไรนะคะ เขียนตัวเลขได้เลขอย่างนั้นเหรอ”
คาเรนถามด้วยความตกใจเป็นอย่างมาก มาร์ตินได้แต่พยักหน้าเบา ๆ
“ใช่คิดว่าเงินเดือนเท่าไหร่ถึงจะพอ พี่จะดูซิว่าเธอจะขูดเลือดขูดเนื้อพี่ไหม จะเรียกค่าแรงสมเหตุสมผลหรือเปล่าหรือยังไง ”
“ฉันไม่ใช่คนหน้าเงินขนาดนั้นค่ะ แต่ว่าแต่ว่า เรื่องของเรา...เอ่อออ คือออ” คาเรนจะถามก็ไม่กล้าถามจะพูดก็ไม่กล้าพูดเพราะว่าเขาดักเอาไว้ซะเยอะขนาดนี้แล้ว
“เรื่องของเราทำไม ต้องการให้พี่รับผิดชอบเหรอ ก็ได้อยู่นะแต่จำได้ว่าก่อนหน้านั้นคาเรนเคยบอกว่าไม่ชอบการคลุมถุงชนไม่ใช่เหรอ ? อีกอย่างตอนนี้ที่บ้านพี่ก็ดูเหมือนว่ายังหาคู่ให้พี่อยู่ซึ่งมันไม่ใช่คาเรนนะสิ”
มาร์ตินพูดพร้อมกับมองสีหน้าคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ ก่อนที่คาเรนจะลุกขึ้นมาและหยิบปากกาที่มาร์ตินเตรียมเอาไว้ให้ คาเรนจ้องมองไปที่กระดาษด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดเป็นอย่างมาก ก่อนจรดปลายปากกาลงไปที่การดาษอย่างรวดเร็วเพื่อ
