“ดีเลยครับที่น้องคาเรนไม่เป็นแม่ศรีเรือนเพราะพี่ไม่ต้องการแม่บ้าน พี่ต้องการคู่ชีวิต เรารวยเราจะไปกินอะไรที่ไหนตอนไหนเมื่อไหร่ก็ย่อมได้ อีกอย่างหากการแต่งงานเกิดขึ้น คิดดูสิกิจการต้นไม้ของน้องจะต้องรุ่งเรืองเป็นแน่ ร้านไหนที่มันเคยปฎิเสธมาก่อนมันจะต้องมาหมอบตรงหน้าน้อง” มาร์ตินเผลอตัวพูดออกมาทำเอาคาเรนหันมามองตาเขียวปั๊ด ทำไมตานี่มันผีเจาะปากมาพูดจริง ๆ ทั้งที่เรื่องที่น่าพูดก็ไม่พูด เรื่องที่ไม่น่าพูดดันพูดออกมาซะได้นี่สิ จะบ้าตาย
“เดี๋ยวนะที่พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงกัน ที่ว่าร้านที่เคยเมินฉันพี่รู้ได้ยังไงบอกมานะนี่มันอะไรกัน” คาเรนถามด้วยความสงสัยเป็นอย่างมากกับคำพูดของเขา และเช่นเดียวกับมาร์ตินที่เพิ่งตกใจว่าตัวเองพูดผิดไปเป็นอย่างมาก
“อ่อ เรื่องนั้นใคร ๆก็รู้ว่าร้านของน้องลูกค้าปฎิเสธได้ยินเด็กที่มาส่งต้นไม้ที่บ้านเขาพูดกันไง ไม่อย่างนั้นพี่จะบอกได้ยังไงว่าอยากร่วมหุ้นด้วยจริงไหม
