DEMİR - 24
İnsan en çok sevinde delirirmiş. Sevgisi göğsündeki o yumruk kadar organa sığmayınca cihana taşsın herkesi alıp götürsün istermiş. Ben de öyle olsun istedim. Demir, dudaklarımı dudakları örselerken içimdeki sevgi taşsın ve yüreği taşlaşmış herkese can suyu olsun diye umut ettim. Sırtım duvarla buluştuğunda nefeslerimiz bize yetmiyordu. Biraz olsun geri çekildiğinde gözleri ışıl ışıldı. O koca dev gözümde pamuk şekeri gibi oluvermişti. Öküz kalas demir yığını gibi birçok benzetmesi vardı benim fırlama yanımda ama şu an sevgilim aşkım kocam erkeğim gibi sıfatlar da azgın yanıma otomatik olarak yüklenmişti. “Aklımı kaçırmama sebepsin be kadın.” Sözleri kulağıma dolarken soluk soluğa kalmış olsam da kıkırdadım. Dudaklarımı yalarken omuz silktim nazlı nazlı ve “Aman diyeyim kaçırma sıkı t
- Writer
