Cage in Law

CHAPTER THREE: FIRE

Malakas ang ihip ng gabing hangin. Tanging apoy sa pugon at suot na damit ang nagbibigay init sa bawat isa sa lugar na iyon.

Kislap ng lampara at mga dyamanteng nakalagay sa mga dingding ang nagbibigay liwanag kwarto.

“Anong kondisyon?” pag-u-ulit nu’ng isang lalaki.

Binalik ko ang tingin kay Simoun. “Walang pilitan. Pag umayaw ako, wala na kayong magagawa doon. Kikilos ako kung kelan ko gusto. Hindi n’yo ako pwedeng diktahan at utos utusan. May karapatan akong tumanggi at gano’n din kayo sa akin. “

Bahagya itong napaubo pagkatapos kong magsalita at umayos muli nang upo.

“I’m expecting a hard and deeper conditions on you…pero mukhang…” hindi nito matuloy tuloy ang sinasabi.

I shrugged. “Wala na din akong maisip. I just want to be respect somehow on this…uhmm, quest?”

“Makukuha mo ang respota at tiwala namin.”

Natigilan ako naang ilang segundo at inintindi ang sinabi nito.

“Minumura mo ba ako?” pansin kong nagtatawanan na ang mga lalaki sa gilid. Ang isa ay kinalabit si Simoun at may ibinulong. Mukhang natauhan ito sa sinabi.

“Respeto iha. Pasensya na.”

Natawa na lang din ako.

Nagbago bigla ang paksa at nagsimulang magkakilanlan.

Isa-isa silang nagpakilala at nagtanong ng kung ano-ano na malugod ko naman sinagot.

Ilang oras na ang nakalipas ng pananatili ko sa lugar nila. Nandito na ako sa loob ng kwartong ipinagamit sa’kin. Walang imik at nanonood lang sa labas na nagiingay na mga lalaki. Nagkakatuwaan sa kwentuhang sila lang ang nakakaintindi.

I feel at peace…I don’t know. Mas komportable ako dito kesa doon sa mga conservative na feeling birheng mga babae sa lugar namin.

Masyadong mapanghusga ang bawat tingin nila maski sa araw-araw nilang nakakausap at nakakasama. Nagaaway sa mababaw na dahilan na parang walang pinagsamahan. Nagsisiraan at minsan sila na mismo ang nagpapatayan.

Dito, talagang makikita mo ang pinagkaiba ng dalawang panig. Nagtatawanan at nagsasama na parang magkakamaganak sila. Ang mga matang nagkikislapan sa tuwa tuwing sila ay tumatawa na natural na natural sa paningin.

Napangiti ako, may bahid ng lungkot. I want to feel this peace again, someday.

Umayos ako nang upo at nilingon ang kanina ko pang nararamdaman sa likod ko.

“Want to join outside?” si Mike na nakahilig sa pintuan.

“They’ve been waiting to see you.” Dagdag nito at bahagya nang lumapit sa akin. Nanatili akong nakaupo malapit sa bintana.

“I rather stay at my room than to socialize, Mike.”

“You should learn then” – sumilip ito sa bintana pabalik sa’kin –“hindi pwedeng nakakulong ka lang sa kwarto sa buong buhay mo, Selene. You should have fun and enjoy hanggat buhay ka pa.”

“There’s no fun in chitchatting non-sense things, Mike.” Mariin kong binanggit ang pangalan nito at tinalikuran siya.

“Paano mo naman nasabi ‘yan? There is always ‘fun’ in the end, sweetheart. Hindi ba?”

Makahulugan nitong sabi. I pretend not to be affected on his tease. Hindi ko na lang siya nilingon at tumingin sa labas.

“Dali na, Selene., or you want to have a foreplay again with me, sweetheart. Okay lang naman sa’kin—”

“Oh, shut up!” padabog akong tumayo sa kinauupuan at inirapan ito bago dere-deretsyong lumabas ng kwarto.

Hindi talaga titigil hanggat hindi ako napapalabas.

“Wag masyadong masama ang loob. You will enjoy here, I’ll make sure of it.” Sabi nito mula sa aking likod bago ako nilagpasan at nauna na sa paglalakad.

Napabuntong hininga na lang ako at sinundan siya hanggang sa makapunta sa mga lalaking kanina ko pa tinitignan mula sa bintana. I remain standing on the stairs. Nakalutong kasi ang bahay kung saan ako nagpapahinga. Almost all the house here ay gano’n.

Napatingin ang ibang kalalakihan sa’kin. Ang iba ay ngumit, kumaway at ang iba ay tinignan lang ako na parang walang pakeelam. As usually, I don’t respond and remain stiff.

Kahit malayo ay naririnig ko ang pinaguusapan nila. Tawanan at ibang pangangasar sa kasamahan.

May isang lalaking lumapit na may dalang isang case ng beer at yelo. Ibinaksak niya ito sa sahig na agad pinagunahan ng mga ito.

I wave my shiny rose hair before walking towards to Mike na tinatawag na ako. Two meter away from them, I stop.

“Hi.” Agad na bati nu’ng isa pagkalapit ko.

I tried to smile and say “Hello” too to be at least friendly. Agad naman itong napangiti sa aking simpleng tugon.

“This is Franco, ang kusinero namin—”

“Pinakamasarap na kusinero.” Sabay ngisi nito na tinawanan ni Mike.

I bit my lower lip to stop me from smiling. Tinaasan ko na lang ito nang kilay at tumingin sa iba para hindi mapansin ang ngiti ko.

“Ano ang ngalan mo?” dagdag nito.

“I’m Selene.”

“Saan kayo nagkakilala nito ni Mike? Buti at sumasama ang mga katulad mong babae dito.” Napalingin ako muli dito.

“Klaseng babae?”

“Oo. ‘Yung hindi makabasag pinggan. Hindi ba gano’n kayong mga babae sa

Bahagya akong natawa. “Do I look like one?”

“No. That’s what makes you unique. Kaya din siguro nakuha mo itong Mike. Babaero nga lang kaya ingat ka, Miss.”

Nakita ko ang ginawang pagsiko ni Mike dito na hindi ko na lang pinansin at tinignan ang mga lalaking nagiinuman.

What would beer taste like? I want to taste it since then but there are no beers in Yaleda.

The strong smell of the beer won’t leave my nose and my gums starts to get wetter.

Napatingin ako sa dalawa na patuloy na naguusap na hindi ko na masundan ng nagyaya si Franco na makisama sa iba.

Ang dalawang lalaki ay ibinaba ang bitbit na putol na kahoy na tama lang ang haba para sa akin. I know na sa akin iyon dahil bawal naman akong tumabi ng upo sakanila.

Nginitian nila ako bago umalis at makihalobilo sa iba. Ang iba ay naglagay sa plato ng pagkain at isang boto ng beer at shot glas sa mesang malapit sa upuan ko. I silently thanked them before sitting down with them.

Halos lahat ng lalaki doon ay madaldal at madaling kasama kaya naman naging komportable ang pagupo at pagkain ko doon.

“Anong mga bagay ang ginagawa niyo sa Yelada?” tanong noong isang katabaan na lalaki.

“The usual girly things that ‘they’ do. Iba ang nakaatas sa akin dahil na din sa gusto ko. I do paper works, read and write, and study all day.”

“Wooh!” manghang reaksyon ng iba. Someone even praise me na nginiwian at inilingan ko.

“Wala namang nakakamangha doon.” Kontra ko sa mga sinasabi nila.

“Masyadong maarte ang mga babae Yelada. Kaya naman nakakamangha na meron pa pa lang babaeng mas iniintindi ang pagbabasa at trabaho kesa sa pagpapaganda.” Sabi noong isa na napapangiwi pa sa iniisip at nilagok ang hawak na basong may alak. Nagtanguan naman ang iba at napakwento pa.

“I remember someone who’s desperately want that ‘man’ attention that She even strip don’t inform of his friends.” Napailing ito at napabuntong hininga. “Girl, women wants to be respect by men pero sila mismo hindi karespe-respeto,”

“Yes. Exactly!” the man with black boots and cigarette on his hand nodded, “Tapos they accuse us na binabastos natin sila when in the first place, they are the one who want to be spunk on there butts and lick them!” natatawa pa nitong sabi. Halatang tipsy na sa walang prenong bibig.

Itinawa na lang namin ang sinabi nito at binago ang paksa.

Dalawang beses akong napatingin sa katabi ko na nakatingin sa akin—more like nakatitig na.

“What?” tinaasan ko ng kilay si Mike. Hindi man lang ito napakurap at alisin ang tingin sa akin, wala itong pakielam kung nahuli ko na siya.

Nagkaroon ako ng pagkakataong pagmasdan ito.

Soft arch brows and refined nose that is perfectly fit on his hooded yellow eyes. Medium long lashes and natural red lips na hindi na kailangan kagat kagatin para mamula iyon.

I stopped. My breath stop as the fireflies starts to appear and dance in the village. Napakislot ako at iniwas ang tingin sa nakangisi na nitong mukha.

Bigla akong nahiya at pinagmulahan ng mukha. Wtf?

“I know that look, sweetheart.” I hear him chuckle. Mas lalo akong nahiya.

“Shut up!”

“Ohh, I want to shut my lips with yours—if I got the chance to hold you after this mission.”

Mahina at parang nanghehele ang boses nito sa pandinig na halos mapapikiit pa ako sa bawat salita nito.

Sh’t!

“That won’t happen.” Mahinang bulong ko na hindi ko na din alam kung narinig pa niya pero nakita ko ang pag angat ng gilid ng labi nito. Umiwas ako ng tingin at inisang lagok ang baso ng alak. Agad akong napangiwi sa lasa nito.

I will never taste this again!

“Let’s see, sweetheart. Let’s see.”

“What a playboy.”

I wipe the dripping water on my forehead and look on the dancing fire as freezing air sway it more and makes it look majestic, with the blazing sound, flares, and extraordinary figures kept on shadows.

A girl dancing with her partner hands…Bitterness suddenly spread on my system.

“Yes. I am a playboy. I won’t deny that. But that is not an excuse when your heart pumps for someone, right? Sweetheart?”

Matapang ko itong hinarap. Nakapalongbaba na ito, nakatitig pa din sa akin. I lick my dry lips and hold my hands, giniginaw.

“Stop c-calling me sweetheart.” Bahagyang nanginig ang boses ko sa sinabi. Muli akong umiwas ng tingin dito at tinignan ang plato na may pagkain’ hindi na nagalaw.

“Why not? Hindi ka naman nagrereklamo noong una.”

“Stop it, Mike.”

“Okay.” Tumayo ito at dumaan sa likod ko.

May bigla na lang naghagis sa’kin ng balabal na agad kong nakuha at inayos ang pagkakalagay sa balikat. Napatingin ako sa gilid at likod ko.

I see Mike, one hand brushing his hair and the other hand rest on his waist.

He smirked. “Burn for me, sweetheart. Burn baby burn.”

He let out a hysterical laugh before walking away.