Remember Me This Way

The right time

2 Months later

Laura pov

     Papunta ako ng hospital nila kuya Jay its been a while since nagkita kami. Naging busy din ako after ko matapos ng therapy ky Ems. KOnocentrate ko ang sarili ko sa work.

Speaking of Ems i still miss her. I want to call her but im afraid. Alam ko madami pa siyang aasikasuhin ngayong nakakalakad na siya. Diko na maintindihan ang sarili ko kung kailan sure ako sa nararamdaman ky Ems saka ako naduwag. 

Bakit pagdating sa nararamdaman ko nagiging duwag ako. Hays. Kung siguro diko naging patient si Ems iba din siguro approach ko sa nararamdaman ko ngayon.

Nasa hospital naku papuntang clinic ni kuya. Nakita ko na lumabas sa pinto si Ems, nataranta ako at nagtago ako sa corner. I don't know why i did that.  Nagdadalawang isip ako na magpakita kaya i hide, hanggang sa nakaalis na siya papalayo. Habang tinitingnan ko siya papalayo parang gusto ko siyang habulin. Para akong tanga tuloy. Nang makalayo na si Ems saka ako nagdecide na hindi na talaga siya habulin maybe its not the perfect time at pumasok nako pumasok sa clinic ni kuya.

"O sayang di mo siya naabutan."

Nagmamaangan ako. Ayokong kantsawan na naman ako ng kapatid ko. Since kasi nalaman niya na gusto ko si Ems lagi nalang niya ako binibiro.

"Sino?"

"Si Ems. Alam mo hinanap ka niya sakin. She's interested in you sis"

"Ah.. bakit daw?"

"Well diko alam baka namimiss ka. "

"Tumigil ka nga kuya."

"Pano kung namiss ka nga. Tawagan mo na kasi or puntahan mo bring flowers or chocolate. Ano ba kasi ang plan mo?"

"Diko alam.. bahala na."

"Hays naku Laura. Wag mo na pakawalan. When is the right time  ba para sayo? Yung time na may aaligid na sa kanyang iba . Hay nako. Torpedo?"

"Pinapunta mo lang ba ako dahil diyan? " kunwari nairita ako pero ang totoo gusto ko yung sinasabi ni kuya. 

"Ok sori. Well kaya kita pinapunta dahil  natapos na ang unit mo at ready na for occupancy. You can live there na if you want."

"Ha?  Kuya naman dba napag usapan na natin na ako na bahala sa lilipatan ko. Im not baby anymore."

"Yes your not baby but still your my little sister gusto ko maayos ang lilipatan mo. Diba yan yung kondisyon ko after mo magdecide na lumipat ng place. At iwanan kami ni mama. So pagbigyan mo na ako"

"Diba napag usapan na natin kuya. Alam mo naman sitwasyon namin ni mama diba?"

"Yeah i know kaya nga kita tinulungan sa lilipatan mo."

"Thank you."

         Niyakap ko si kuya Jay. Kahit kailan di niya talaga ako pinabayaan he always spoil me. Since nawala si papa siya na talaga ang naging padre de pamilya. Lage siyang andiyan para sakin ata kay mama.

By the way lilipat na pala ako ng place. Kailangan ko nang tumayo sa sariling paa lalo pa hindi parin kami nagkaayos ni Mama. Matigas parin siya kaya naman naisip ko na kumuha ng condo kahit papano ay nakaipon na rin ako. Baka sakali pag umalis ako mag iba na si mama. Im still hoping na marealize niya that im still her daughter at di niya ako titingna kung ano ang pinili ko na mahalin.

  Naisipan kung sa susunod na linggo na ako lilipat. So hectic ang sched pero di parin maalis sa isip ko si Ems. Bakit nga ba diko ako nagpakita. Hays diko din maintindihan sarili ko minsan.

Ngayon araw pupuntahan ko pala ang unit ko last time kasi nagpunta ako wala pa siyang kadesign design. Buti nalang at andiyan si kuya. Kahit papano natulungan niya ako sa paghandle ng decoration i hope he hired someone na ma amaze ako. Pagkapasok ko ng unit ko. It really surprise me. Di man gaano kalakihan ang unit ko pero ang furnitures and others stuff pasok sa panlasa ko. Magaling talaga si kuya kumuha. Di lang ako tinulungan ni kuya sa financial pati narin sa pala sa decoration mas babae pa panlasa ni kuya sakin. I feel home sa lilipatan ko. At the same time nalulungkot akong iwanan sila mama. Pero buo na desisyon ko. After ko pumunta sa condo naisipan ko muna magcofee. While nakapila ako i saw someone really familiar. Si Ems at mag isa siya table. Maybe this is the right time. Di niya ako napansin dahil my nakaharang din sa akin sa kabilang linya ng cashier. Naisipan ko after ko kunin ang coffee pupuntahan ko na talaga siya. Nang matapos ang order ko pumunta ako sa kinaroroonan ng table ni Ems and its sad wala na siya dun. Nagmadali akong lumabas baka maabutan ko siya pero diko na siya nakita nalungkot ako kung kelan ako naglakas ng loob saka naman siya nakaalis. Malungkot ako na bumalik sa loob ng coffee shop hanggang may nakabunggo sakin at shocks natapon ang coffee ko at sa t,shirt ko pa. Aawayin ko na sana pero nang makita ko si Ems pala.

"Sorry sorry"

Sabay  punas ng tissue sa t shirt ko

"Ems?"

"Laura?, im sorry diko sinasadya."

"Its okey."

Pinunasan niya ng tissue ang basa pero nagin akward dahil sa may part ng dibdib ko pala natapon banda ang coffee kaya tinigil niya ang pagpunas.

"Can we sit?"

"Okey."

Naupo kami ni Ems. Oh God she still looks gorgeous.

"Kumusta kana?"

"Im okey. Ikaw kumusta life?"

"Well okey lang kahit may regrets."

"Regrets of what?"

Naging seryoso ako. Maybe this is the right time.

"Regrets dahil i didnt contact you after ng party."

Matagal bago nakasagot si Ems nagulat siguro siya sa sinabi ko. Oh God baka may boyfriend na siya or nagkabalikan na sila nung ex niyang si Lenard.

"Its okey maybe naging busy lang tayo sa kanya kanyang buhay." 

"Maybe. Ahm Ems can i envite you.?"

"Huh ?saan?"

"Ahm  sa place ko. And dont worry baka may magalit its not a date or what blessing lang siya." 

"Oh okey. So lilipat kana ng house. Actually doc Jay told me."

"Talaga naman tong si kuya tsismoso. "

"No nasabi lang niya yun kasi tinanong ko siya kaya naikwento din niya."

Ems pov

Matagal ang usapan namin ni Laura. Its a relief na nagkita kami ulit. Ang saya sa pakiramdam that still andun parin ang spark niya. She always amaze me the way she talk and the sincerity of her words.